- Kategori
- Gündelik Yaşam
Ölümle Yüz yüze
Beklemek
Yaşamın ortasındaki hayatlar, yoğun bakım hastaları. Yaşamın kıyısında olup, öylece yatıp hiç bir şeyin farkında olmadan öylece uyumak. Geçen zamanın farkına varmadan gece ve gündüzlerin geçtiğini bilmeden öylece yatmak. Koca olarak, evlat olarak, ve diğer yakınları için, acıları ruhunda hissetmek her şeyiyle çok zor olmalı.
Adı gibiydi Neşe! Bütün hastalıklarına rağmen yaşam doluydu. Kahkahaları ve gülen yüzü aklımda takılı kaldı. Şimdi ölümle yaşam arasında bilmediğimiz bir noktada. Uyutuluyor hep uyutuluyor. Uyanınca ne olur? Zihninde neler kalmış? Bedeni elleri, ayakları, gözleri, hepsi tamam ama, bizi yöneten beynimizde, orada neler oldu acaba.
Bir anne, bir evlat, bir eşti. Bu durumda kimler derinden etkilendi. Keder yavaş yavaş sinsice ilerler böyle zamanlarda. Başka şekilde nasıl olur bilinmez.
Dualarımız seninle olsun Neşe...
- Toplam blog
- : 259
- : 442
- Kayıt tarihi
- : 23.04.09
Merhaba ben Manolya. Edirne doğumluyum. Eğitim'e hizmet ediyorum ve bu yolun gönüllüsüyüm.Şiir yazma..