- Kategori
- Şiir
Ömrüm kanıyor
Düşlemimde beyaz inciden ırmaklar...
Her tanesi bir duygu bombardımanı.
Yırtılırcasına ağlamak gibi
Dağlarımda yankılanır
İmlasız bir ağıt tufanı.
Ne çok hüzünler toplamışım
Yaşam kanyonuma.
Ne çok haykırmışım umarsızlığımı.
Bu dert yüklü gökyüzüne.
Yarattığım dünyanın engebelerinde
Ne çok inmişim derinliğime?
Nereye baksam ben oluyorum.
O yorgun kalbim oluyor.
Irmaklar gözyaşım,
Herşey köpük köpük avazım oluyor.
Ahhh!......
Sen yokken;
Kanayan ömrüm oluyor...
Her tanesi bir duygu bombardımanı.
Yırtılırcasına ağlamak gibi
Dağlarımda yankılanır
İmlasız bir ağıt tufanı.
Ne çok hüzünler toplamışım
Yaşam kanyonuma.
Ne çok haykırmışım umarsızlığımı.
Bu dert yüklü gökyüzüne.
Yarattığım dünyanın engebelerinde
Ne çok inmişim derinliğime?
Nereye baksam ben oluyorum.
O yorgun kalbim oluyor.
Irmaklar gözyaşım,
Herşey köpük köpük avazım oluyor.
Ahhh!......
Sen yokken;
Kanayan ömrüm oluyor...