- Kategori
- Eğitim
Onlar Daha Çocuktular(VİDEOLU)

07.08.2007 Günü Kahta'dan Giresun'a Fındık İşçilerini Taşıyan Minibüs Kaza Yaptı.24 Kişi Öldü
Kimisi uykuda yakalanmıştı bu ölüm tuzağına..
Kimisi Anadolu'nun o aklı baştan alan yeşilliklerine dalarken,
Dağ dağ,yayla yayla…
Kimisi "düşler" kurarken yakalanmıştı bu can dayanmaz acıya..
Kimisi,hayatının baharında ve yüzlerindeki binbir yarayla
Sonra memleketlerine ağıtları yetişti onların,
24 can,24 yürek işçisi …
Yel esti,Nemrut Poyrazlarına karıştı feryatları.
Yıkandılar,beyaz kefenlere sarıldılar dal dal....
Ansızın savruldular boy verdikleri topraklarda.
Bir annenin yüreğinden dökülen ağır ezgi gibiydiler.
Yakıcı bir hüzün ile güneşin kızıl batışında.
Birer yoksul olarak,sessizlik içinde gömüldüler,
Neylersin,onların doğumu da yoksul doğumuydu zaten,
Bir dağ köyünde karlı fırtınalı günlere talip yerde..
Ölümleri de yoksul ölümü oldu,
Çok uzaklarda,adını bile bilmedikleri,
Başka memleketlerde.
Adı Mustafa idi,daha 13'ünde,
Adı Nafiye,yeni girmişti 14'üne.
Adı Halime,Sabriye,Esma idi onların
ve kimisi çocuk diyor o yaşta onlara,
Kimisi mevsimlik işçi..
Kimisi sevdasını bıraktı giderken,
Kimisi bir avuç boğaz..
Kimisi öksüz yarınlar bıraktı giderken,
Kimisi aylar sonra kazanacağı para ile
Alacağı kalemi,defteri ve yazacağı taptaze satırları....
Ama olmadı, öldüler işte bir bir,
Bu,kurtulanı olmayan bir ölümdü,
Üstelik hepsi tanıdık,hepsi bir köydendi ..
Kimisinin yüreğine ateş düşüyor,görünce bu manzaraları,
Kimisi sadece haber bültenlerinde "vah vah!" demekle yetiniyor..
Ama onlar küçücük birer çocuk,yani yürek işçisi,
Kamyonlara,minibüslere,tıka-basa doluşan
Her yanı kanlar içinde,gülücüklerle ölüme koşan…
Onların çoğu henüz çocuktu,
Her şeye rağmen umutları vardı gelecekten
Ama daha çocuksu oyunlarına doymadan
Hem de yüreklerimize çarpa çarpa,
Göçüp gittiler işte.
10/08/2007
İbrahim KAYA
şiiri sesimden dinlemek için lütfen videoyu oynatınız.
Mevsimlik İşçi Olarak Çalışan Çocukların Yollarda Biten Ömürleri....Kim dur diyecek kim?