- Kategori
- Güncel
Orda analar ağlarken anneler günü kutlayamam ben
Anneler günüydü.
İki ana evladını toprağa verdi.
O iki ana ve diğerleri ne haldeler diye düşünmek bile boğazımda bir yumruya sebep oldu.
Tıkandım.
Çocuklarım gelip anneler günümü kutladı.
Sizinkiler sizin anneler gününüzü kutladı.
Sıcacık bedenlerine sarılabildik evlatlarımızın.
***
Ya şehit anaları?
Soğuk bir taş parçasına dokunmak, evladın sıcak bedenine dokunmaya benzer mi?
Evladının sıcacık gülümsemesi soğuk taşta hissedilebilir mi?
Ya o evladını anneler gününde toğprağa veren iki ana?
Kalk evladım sarılayım sana diye seslensede nafile.
Evladı istesede ses verebilir mi?
***
Açıkçası artık ben çok rahatsızım.
Üç dört sene sonra iki askerim var benimde.
Canımız vatana feda olsun.
Feda...
Ama ;
Artık çizgiler netleşmeli.
***
DTPli vekilin sözleri kulağımda.
Bu ülkede savaş var.
Eğer savaş varsa bu toprak için kurşunların önüne atılmaktan kimse kaçmaz.
Hiç merak etme bayaaaannnn!
***
Savaşsa düşman kim?
Bilelim.
Ona göre gardımızı alalım bayannn...
Eğer bu ülkede savaş varsa düşman tarafında olan bir insanın ülkenin meclisinde ne işi var?
Eğer savaş değilse bu, benim ülkemin meclisinde vekil olan bir insan hangi cüretle böylesi bir cümleyi kurabiliyor?
***
Hanımmm
Bu ülkeyi bölmeye çalışan iki üç çapulcu terörizm yaratıyor.
Okkadar.
Savaş nedir bilsen susarsın.
Haddini bil.
***
Devlet dur demeli artık.
Birinci sorun terör demeli.
Sorunu kökünden halletmeliki birdaha...
Saldırılar provakasyondu, oydu, şuydu, boşverin.
En büyük provakasyonu bu ülkenin meclisinin vekilleri yapıyor, yinede provakasyona gelmeyen halk var.
Yeter...
Kanserli parçayı kesip almalı.
Son noktayı koymalı.
***
Devletin başındaki hükümetlerin yetersizliğinden dolayı son noktayı koyamamarının bedelini soğuk bir taşa evladım diye sarılmaya mecbur edilen annelere ödetmeye kimsenin hakkı yokı.
***
Bir anne ve Türk kadını olarak benim sessiz çılığım.
Kadınlar...
Analar.
bacılar
nişanlılar
eşler
evlatlar...
En büyük acı kadınlara..
Kimse bilemez o acıyı.
Hiç birimiz bilemeyiz.
***
Evladını fotoğrafına bakıp evladını göremeyeceğini bilmek.
Saçını okşayamamk, kokusunu duyamamak.
Bilirmisiniz , odalarını çoğu şehit anası hiç değiştirmez.
Kıyafetleri dolaptadır.
Sanki giyecekmiş gibi.
Evlatlarının en sevdiği yemekleri yaparlar.
Yiyecekmiş , eline sağlık diyecekmiş gibi.
Kapıdan her an girecekmiş gibi.
-Çok acı.
Bu acıyı yaşatanlar kadar bu acıyı son buldurmayanlarda suçlu.
***
Birşeyler yapalım.
Ankaraya kadar sevgi zincirmi oluştururuz, sokağamı dökülürüz bilmiyorum ama bu ateş öyle bir ateş ki ne zaman kimin ocağına düşer belli değil.
Ne siyasi düşünce, ne kariyer ne mevki, ne statü, dinler.
Artık ateşi toptan söndürmek gerek.
Şehit analarının, eşlerinin, nişanlılarının, evlatlarının yüreğindeki ateş terör bitmedikçe yakıp kavuracak onları ve yeni eklenenleri.
Yeni eklenenleri...
- Toplam blog
- : 334
- : 456
- Kayıt tarihi
- : 26.07.07
Yaşama değer veren bakış açısıyla biraz antika sayılabilecek düşüncelere sahip bir insanım. Geçmişte..