- Kategori
- Şiir
Ormanlar Yanmıyor
Yanıyor memleketimin ciğerleri
Bin yılda yetişirken
Bir günde eriyor hoyrat ellerle
Kül oluyor yemyeşil hayatlar
Yaş kesen baş keser
Öyle bildik, kesmedik ağacı
Akarken kuru ağaçtan gözyaşları
Hayatın özü yaşken kurur.
Yanıyor yine Ege, Akdeniz
Yağmurlu bir Aralık’ta
Karadeniz yanarken cayır cayır
Temmuzda yanıyor, sürpriz değil
Hayat orman, bağ bahçe
Hayatın özü budur işte
Uzunca bir süre yaşa kıyanlar
Yaşamayacak sonsuza kadar!