- Kategori
- Deneme
Ortada Memnun Olmayı Gerektirecek Bir Durum Yokken Halinden Memnun Olmak da Cehalet

Kapitalizmin insanları kandırdığı bir resim. Kış günü soğukta donduklarını da gösterse ya
Kişilerin halinden memnun olduğu durumlar hiç araştırıldı mı bilmiyorum. “Ne yapsın imkânları o kadar, ya da o da öyle şeylerden hoşlanıyor veya ona gücü yetiyor, tembellik yapıyor o kadarını hak ediyor” gibi mazeret ve açıklamalarla üzeri örtülüyor ama yaşamak adına hiçbir şey yapmayan birinin de bu şekilde halinden memnun olması bizleri gülümsetiyor.
Sana ne! O zaman biz toplum bilincini yükseltmeye çalışmayalım… Bu konuda haklı olan iki tane gerekçe var: ” İmkânlar o kadar ve daha iyisini bilmiyor”
Eğer insanlar bu nedenlerle durumlarına razı oluyor, halinden memnun görünüp şükredip oturuyorlarsa bu bizim sorumluluğumuz.
Çaresi olmadığı için durumuna razı olan kimse halinden memnun olur mu? Şükür anlayışı insanları fakir bırakıyor.
Halinden memnun olan kimselerin durumlarını araştıralım eğer gerçekten memnun edecek şeylerse biz de öyle yaşayalım! Yaptıkların/yaşadıkların sana ne veriyor ki halinden memnunsun? Yemiyorsun, içmiyorsun, giymiyorsun, gezmiyor eğlenmiyorsun, nasıl halinden memnunsun?
İnsanlar hallerinden memnun görünebilirler ama bizler onların halinden memnun olmamalıyız. Yaygın görüş, hallerinden memnunlarsa yapacak bir şey yok. Aksine bunlar için bir şeyler yapılmalı, asıl mağdur bunlar.
Görüyoruz hiçbir şey yaptıkları yok hallerinden memnunlar… Yoksa biz mi hayatı yanlış biliyoruz. Tamam, onların yaptıkları da onlara güzeldir ama yani bu işin bir standardı yok mu?
Bu “Halinden Memnun olma” beni bayağı rahatsız ediyor. Hayatın mutluluk argümanları vardır, onlara sahip değilsen mutlu olamazsın. Yokluk insanı mutlu eder mi ya, böyle bir şey olur mu? Fakir ama mutlu, hadi ya!
Evin olacak, hadi arabayı geç, yiyeceğin içeceğin olacak, çocuklarını büyütüp okutacaksın, gezip eğleneceksin… Hiç birini yapmıyor/yapamıyorsun halinden memnun, Allah Allah! İçimizdeki sorumsuzlar da nasılsa bunlar halinden memnun deyip boş veriyorlar. Benim adım Kerim Korkut, insanların görmediğini görürüm; halinden memnunmuş falan diye bakmam, yaşantısına bakarım, hiçbir şeyi olmayan kimse halinden memnun olamaz!