Ötesi Yok

bir deli rüzgârdı, geçip gitti öyle

sevgi, senin gözlerinden dökülen vahaydı çölüme

zamandan yoksun gecelerimizde

ay ışığını alıp ellerimize

kayıp masallarımızı bulup

ışığa gömmüştük karanlıkları

daldan dala konmuştu çocukluğumuz

yıldız yağmurları altında

söylenen neşeli şarkılarımız

geldi durdu sonra üstümüze

baykuş zamanın gözleri

ruhların etrafına surlarını çevirdi

hükmetmek, kolay değildi ruha

vücuda hükmeder gibi

bir kara çalı

bülbül ile gülü birbirinden ayırdı

çaresizlik büyüdü içimde git gide

sürgünüm yazılmıştı bir kez kaderde / acının elleriyle

artık ne ateş var ne kül

bir büyük boşlukta braktıkları lâl

âsude günlerime gelip çöreklendi kış bulutları

bedende çoğalıp , git gide sardı korku dalları

bir kök gibi söküp yerinden

insan, nasıl atar bunca yaşananı

ben, senden öteye mühürledim artık zamanı

son trenle uğurladığım

anlamı ve varlığı yitirilmiş her şey sükûtta

gecenin yatağında dalmış sonsuz uykuya

o gecenin kenarında kalan düşlerim...

8 Haziran 2009

Hâdiye Kaptan

(c) Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.

Güzel Sanatlara tutkulu, Türk sanat müziği hayranı, deniz ve İstanbul âşığı şiiryazar bir fâni....