- Kategori
- Yılbaşı
Özel olmak güzeldir

Ben hiç kimsenin “herkes” inden biri olmak istemem. Zaten hiç kimse “herkes” olmayı istemez. Çünkü “özel” olmak güzeldir. Çok güzeldir.
Ama ne yazık ki," fazla sayıda dostum, arkadaşım, sevdiğim, sevildiğim olsun." derken, belli bir miktardan ibaret olan sevgimizi, bölerek bölüştürerek öyle küçücük parçalara ayırdık ki, herkese pay edilen sevgiler, birer “katrecik” kadar kaldılar.
Merak etmeyin saçmalamıyorum. Aklım başımda. Ama meramı mı anlatabilmek için, ben bu yazıyı okuyan hiç bir kimseyi sevmediğimi söylemek zorundayım.
Niye seveyim ki? Deli miyim ben? Kim bilir kaç kişi? Kaç tanımadığım insan okuyacak bu yazıyı? Belki de hiç kimse.
Şimdi;
Bu yazıyı okuyan değerli insan.
Sen kimsin bilmiyorum? Eğer bilseydim, bu yazıya senin isminle başlardım. Ya da okumaları için yazdığım belli sayıdaki kimseler için yazmış olsaydım, isimlerini gururla yazının başında sıralardım.
Yani e-postalarda ”cc” yapıp sizi biri birinizden gizlemezdim. Sevdiklerimi saydıklarımı biri birinden gizlememe ne gerek var? Öyle değil mi?
Zaten benim sevgimde, saygımda çok kıymetli. Öyle iskambil kağıdı dağıtır gibi dağıtamıyorum, kusura kalmayın!
Yılbaşında ise, sevdiklerimin saydıklarımın tek tek isimlerine tebrik yollayacağım. İsmini yazmadan tebrik yolladıklarım üzülmesinler. Onlar benim herkesimdir. Ben de onların.
Herkesin yeni yılını kutlayamam mı? Herkesi kutlamak tuhaf mıdır? Sadece isimlerini sıralayamam o kadar.
Mesela buradan genel olarak herkesin yeni yılını kutlayacağım. Sonra koskoca iş yaşamımda tanıdığım, kartvizitlerini toplayıp koleksiyon yaptığım herkesi de. Telefon numarasını kaydettiğim, aynı okulda bulunup da hiçbir şeyi paylaşmadığım herkeside, aynı mahallede ya da aynı sayfiye yerinde yıllarca zaman geçirip merhabalaştığım, yıllarca aynı otobüste vapurda seyahat ettiğim, hatta aynı şarkıyı mırıldandığım herkesi kutlayacağım, onlara mesaj göndereceğim. Başına da herkes ya da hepiniz yazacağım.
Fakat ben;
Celal, Çiğdem, Güldan, Simin, Cihangir, Yasemin, Ahmet, Melek, Mustafa, Derya ve Ayşeye, “herkes” muamelesi yapamam. Maazallah…!
Nura, Eser, Ahmet, Sevgi, Bahar, Osmana da yapamam.
Nihal, Neşe, Supsun ve Mügeye de.
Saliha, Gül,Umur, Okan, Arzu, Handan,Semra, Miryam, Mariz, Barlas, Günaydın, Siboş, Tüloş, Güller, İhsan,Yegane, Altuğ ve Reyhan da kızardı bana, eğer onlara “herkes” deseydim.
Ama;
Nişantaştan Hale, Lale ve Jale, Hisardan, Mualla, Leyla, Hümeyra, Ümraniyeden, Ali, Veli, Hüseyin, Kadıköyden Ahmet Mehmet Mustafa için,
Herkes ve Hepiniz için;
Binlerce isimlere sevgi göndereceğiniz bir yeni yıl dilerim.