- Kategori
- Şiir
Özgür değiliz

Ruhlar esaret altında mı?
Ne zaman hür olur?
Kim bilir?
Belki de hiçbir zaman.
***
Ölümden sonra?
Bilinmez…
***
Şaşırdınız mı dostlar?
Hafta sonu hafta sonu ne bu diye.
Şaşırmayın.
Hiç şaşırmayın
Ben olunca şaşırmayın.
***
Bakıyorum çevremdeki insanlara sanki gizli palangalarla zincirlenmişler.
Üstelik;
Normalmiş gibi bu durum, hayatlarına devam ediyorlar.
Durum anormal ama normalleştiriyoruz.
***
Sadece adı yaşamak.
Nefes almak rutin işlerle uğraşmak.
Sevmek bile rütin halde.
Evlenmek, çocuk sahibi olmak, işe gitmek vesaire vesaire.
***
Belki de bir kandırmaca.
Hem kendilerini kandırıyorlar hem çevrelerindekini.
Bir ikisi değil, hepimizde var bu az yâda çok.
Oynuyoruz ve oynamaktan yoruluyoruz.
Yorulduğumuzu görmezden gteliyoruz.
***
Ruhlarımız esaret altında.
Özgür değiliz.
Hiçbirimiz...
Yüzlerimizin asıklığı da belki bu yüzden.
Kimbilir.
Bizlerin bilmediği belli…