- Kategori
- Deneme
Özleyin beni
Kim bilir unuturuz bir gün.
Unutuluruz da...
Yalnız ölen bir keş köşe başında ya da çaresizce ekmek taşıyan bir anneyi evine. Yitip gitse ne kaybeder ki dünya? Bir çocuk kalsa şu aracın altında, darmadağınık olan trafiğin zemininde cesetler cirit atsa.
Kaybolan biz değilsek, bizden biri değilse ölen kişi ne önemi var ki;
KALAN SAĞLAR BİZİM OLSUN, bu laf öyle değil miydi?
Korkuyorum, bilmem aynı hisleri içinizde yaşatıyor musunuz?
-Ben sebepsiz bir şekilde ölümden değil, ölümden sonra olacaklardan korkuyorum
Değersiz bir mazi bırakacaksam ardımda, insanlar sadece bir gün yasımı tutup sonraki günlerinde atıp tutacaklarsa hakkımda...
ve bir gün hiç ellerinden tutamadığım o sevgiliye bir kez olsun söylememişsem kıymetini,
annemi çok üzdüysem o gece, babamla tartıştıysam
sadece kendimi değil, dostlarımı da mahkum ettiysem sessizliğe;
işte bu yüzden gitmekten çok korkuyorum.
Uzaklar bizi bekler elbet, bir gün hepimiz bir çare bulamayıp yiteceğiz. Ne yazık ki sağken kıymet bilmeyenler ölürken kendi yaslarını tutmaktan bitap olacaklar. Öyle bir kabaracak ki içimiz değil kahve fincanlarına girmek, kendi bedenlerimz de hissedeceğiz o ağırlığı...
Yüreğimin kuş tüyü gibi kanatlanarak, eşsiz güneşlerde uçuşup yanmadan, ağlamadan, üzmeden çekip gitmesini dilerdim.
Ben,
Kaç yaşında olduğumun bir önemi yok
Ne olursam olayım,
Hasret duyduğum kadar, özlenmek isterim...
Handan.
- Toplam blog
- : 30
- : 494
- Kayıt tarihi
- : 11.07.11
Bankacılık mezunu olmama rağmen müzik ve edebiyattan asla kopamayan, monoton bir dünyanın kapılarını..