- Kategori
- Kişisel Gelişim
Poor love
Elleri boşalmış Aşkın
Elinde avuncunda kalmamamış
Omzunda yırtık,beyaz bir palto
Ama beyazlıktan eser kalmamış
Yağmurda ıslanmış karda üşümüş
Aşk giderek fakirleşmiş
Kapı kapı dilenmiş
Ben ‘aşk’ım demiş
Bunu duyan gülümsemiş
Sen daha ölmedin mi demiş
Kendine üzelmemiş Aşk
İnsanlara üzülmüş
Onlara acımış
Ve yok olmayı dilemiş
Okunu teslim etmeye giderken
Yolda Nefret ile karşılaşmış
Nefret Aşk’a gülerken
Aşk onu görmemek için eğmiş başınını
Okunu uzatmış Kral’a
‘Hayrola pes mi ediyorsun’ demiş Aşk’a
‘Bana ihtiyaç yok
İnsanlara Nefret’i istedikleri sürece ‘ demiş Aşk
‘Yani ölmek istemiyorsun’ demiş Kral
‘Nefret güçsüzleşir,insanlar beni isterse
Tekrar dönerim’ demiş Aşk
Kral Aşk’a bakmış
Onun yok olduğunu düşünememiş
Aşk’ı karşısına almış
‘Bak Sevgili Sevgi Müdürü’ demiş
Aşk ve Nefret İnsanlık var olduğu sürece
Olmak zorundalar
Bazen Nefret fakirleşecek sen altın çağının yaşayacaksın
Bazense ölmek üzere olan sen olacaksın.
Ama yine de yok olmayı dilersen bu benim görevim
Yaklaş da kaybolmana yardım edeyim’ diye eklemiş.
Aşk iyice düşünmüş.
İnsanlığı Nefret’e bırakamayacağını anlamış
Kirlenmiş beyaz gömleğini yıkamış
Okunu tamir etmiş
Fakir ama gururlu bir Aşk olarak
Nefret’in karşısına dikilmiş...