- Kategori
- Felsefe
Rahmani Nefes ile yeni bir başlangıç

Kendinden çıktığın yolculuğun tüm evreni değiştireceğini bilseydin ne hissederdin? Acılarının seni çoğaltacağını, gözyaşlarının varlık tarlarını sulayacağını anlasaydın ne yapardın?
Bir gün, her şey ters gitmişti. Herkes sırtını dönmüştü. Suratına yemediğin tokat, kalbine saplanmayan hançer kalmamıştı. Tüm evren, sanki senin yok olman için sözleşmişti. Dipsiz karanlıklara dalmıştın. Tutunacağın dal kalmamıştı.
Bilseydin o an kaderinin değiştiği andır. Farketseydin Allah’ın cemali, celalinde gizlidir. Belki o zaman kabusların son bulurdu.
Bir gün, her şey ters gitmişti. Gözyaşların okyanus, acıların ateş olmuştu. Acılarla kavrulup, gözyaşlarına dalmıştın. Ateşin harında yanan küllerin, okyanusun dalgalarında yeniden doğmuştu. Ah bir bilseydin o an kaderinin değiştiği andı.
Bir gün, her şey ters gitmişti. Her şey bitmişti. Oysaki bitişlerin sonunda başlangıçlar vardı. Nefessiz kalanlara üfleyen bir Rahman vardı. Ölümlerin sonunda doğumlar olurdu. ‘’Son’’ diye adlettiklerin sonsuzluğun anahtarıydı. Ah bir bilseydin acıların içinde ne tohumlar vardı . Gözyaşlarının suladığı tarlalar, ne güzel çiçekler açardı …
Ayperi Ferda Oral / Eğitimci Yazar
Facebook / ayperiferdaoral
İnstagram / ayperiferdaoral