Rem

uykuya  dalayım 

engin mavi uykuya

mutedil kırpık dalgalı

yosunlar vursun yüzme

kurbağalama ayayım

bu umudavermiş

bu umuttuğum

kirpikler arasından dışa vuran

yaz boylu boyunca

kimi kalem

buğu kimi

us

boşalsın şişenin yarımlığı

kaleleri gömdüğüm kumsal

sahilden beni hatırlar mısınız

küçücük ellerim vardı

içine kıvrıldığım kabuğumdan fırlamış

izim vardı hani sedeften yol

geri dönmeye hiç inanmamış

yedi remin ardında

kavisli hece

söz uçup

kalıncaya kadar  yazı

sessizce