Ruhum kendini aşka ver

Haykırır ruhum ağlamaktan bitap düşer

İşte ellerim, gözlerim, tenim inler

Bir daha hicran bir daha hüzün bir daha keder

Anlar ki gidenler geri dönmeyecekler

Boşlukta akar ruhum bir deryaya boşalır

O derya ki yalnız aşka ulaşır

Eller yalnız O na açılır

Yalvarır tövbe eder

Dönüş yalnız O nadır

O sevgili yalnız onun kuludur

Bilmezsin ki sevgisi doğru mudur?

Ah etmeye dünyaya can gelir

Bir teselli yok mu her şey dar gelir

Onu bilmezsek her şey boş gelir

Dönüş yalnız onadır

Bir can burada ağlanır

Anlar ki bu dünya gölgelik misali saklar bizi

Anlar ki her şey sırf O nun tecellisi

Anlar ki hakikat O kainatın efendisi

İşte ellerim, gözlerim , tenim inler

Bu rüya acep ne zaman biter?

Vuslat gelir işte gönül o zaman rahat eder

Anlar ki sevenler hep sevmeyecekler

Anlar ki

Yol belli

İz belli

Adres belli

Bir yer ki o herkesin gideceği

Bir aşk ki o yalnız sevenlerin erişeceği

İşte ellerim, gözlerim, tenim inler

Ey ruhum!

Yavaşça kendini aşka ver!