- Kategori
- Şiir
Ruhun derinliklerinde

sonbahar
Adım adım ilerlerken gecenin karanlığında.
Karşılaştılar bilinmezlerin limanında.
Gördüğü genç adamın, narin bir çehre ve o gözler.
Taaa kalbine, ruhunun derinliklerine işlediler.
Donakalmıştı genc adam, gecenin sıcağında.
Onun için yoktu artık yön kavramı.
Sadece ama sadece vardı karşısı.
Kıpırdayamıyordu ve konuştu kadın.
Döküldü dilinden o latif sözler .
Sanki kalbi döşek, sözler ninni.
Ne kadarda ihtiyacı vardı bunlara.
İşitmiyordu adam gecenin sesini.
Görmüyordu gözler gecenin kasvetini.
Varsa yoksa o güzel yüz, o sözler, o gözler