- Kategori
- Şiir
Saçlarının yüzüne dökülüşü gibi

Yaşadığım yerler
Dün saçlarının yüzüne dökülüşü gibi geçtim gittim sokağından…
Hava yağmurlu, bulutlar, kara geceler gibiydi…
Güneş patlamak istiyordu yukarıdan
İçime bir göz baktı
Utandım
Başımı öne eğdim
Mont’umun önünü ilikledim
Öylece geçip gittim…
Saçlarının dökülüşü gibi
Kimse fark etmedi,
kimse hissetmedi
Sadece sokak titredi
Ya da bana öyle geldi
Herkes aynı dünya da,
Hayatlar değişik sadece
Tamam
Ama kayboldum ben
İçinde unutmuşum kalbimi
Sende kalmış uykularım,
yüzümün anlamı
Şimdi geri istiyorum gülümsemelerimi
Şimdi öğrendim
Bitti mi aşk, merhamet duyulmazmış
Yaşananlar yaşanmamış gibi kalırmış…
Özlese de, arasa da, kendisi bilirmiş insanın
Kendine saklarmış
Blog’lara yazarmış