- Kategori
- Şiir
Sahil Alevileri ! ! !

Edna-ıl Ard idi, Ovanın adı, var idik. . .
Edna oldu, yine ona yar idik, sıtk ile. . .
Memluk toprakta, kar gibi eridik. . .
Komşusu kestiğini yemedi, çok gördü selamı,
* * * * *
Ramazan dağa dayamış sırtını, Varis . . .
Ova önünde, kin bilmez, eker Fellah’ım,
Ayrım bilmez, hicap duyar, yerli adından,
Gözü pek kaçmaz, kardeş bilir alemi. . .
* * * * *
Bir fırtına koptu Karadeniz'den. . .
Çıktı Yavuz kaplan postundan. . .
Beyazıt’ı ayırdı, İsmail gibi dostundan,
Muhammedi Cemaat, edilecek yurdundan.
* * * * *
Adana Çukurova oldu, besledi. . .
İttifaklar birbirini izledi. . .
Sahil insanları, Mustafa’sını buldu!
Kemal idi rehberi, ama vermedi. . .
* * * * *
Üzüm bizim, Bağ bizim, Ova bizim,
Öyle bir bölge ki, Kâfir kıran bilene,
Kırıldı, Fransız Lejyoner Ermeniler,
Gaflete düşme, her an hazır ol akıtmaya demini,
Kanla ıslatılmış bu toprak, oğul! sağlamdır zemini