- Kategori
- Şiir
Salıncak
Yerden konmuş tozlar,
Üzerinde iken…
Boş sallanan bir salıncak.
Üç yaşlarında çocuk…
Oturmadı üstüne,
Elleriyle yapışmış,
Sallamakta,
Ardı sıra koşarak.
Dönüşünde düşecek.
Naylondan oturak,
Çarpsa da acıtmayacak.
Bir kısa ağlama,
Kimse gelmeyince,
Tozlu topraklı elleri ile…
Gözlerini ovuşturarak,
Ayağa kalkacak.
Oysa bizim için…
Sallanıp giden salıncak,
Tüm düşüşlerde,
İstemesek de…
Kirleri ile birlikte,
Hemen anında,
Sonra geleceğimiz de…
Canımızı acıtacak.
- Toplam blog
- : 371
- : 835
- Kayıt tarihi
- : 14.02.09
Adalet önce kendimizde başlamalı ve haksızlıklar sorgulanmalı ve hataların, afetlere dönüşmeden ..