- Kategori
- Spor
Şampiyonların hediyesi!
Aslı, gencecik bir kız.
Aslı, dede tarafından çok ünlü!
Aslı’nın dedesi uzun yıllar önce dünyaca ünlü bir sporcu.
Olimpiyatlarda altın madalyalar kazanmış, Türk gibi kuvvetli sözüne katkıda bulunmuş birisi.
Aslı'nın dedesi halen hayatta! Ve en büyük eğlencelerinden birisi de torunu aslıya katıldığı şampiyonalarla ilgili anılarını anlatmak.
Aslı’nın da en büyük eğlencelerinden birisi ve en iyi vakit geçirdiği anlardan birisi dedesinin şampiyonluk anılarını dinlemek.
Hele bir de şampiyonluktan sonra göndere bayrak çekilmesi ve İstiklal marşının okunması. O anlar anlatılırken, Aslı’nın tüyleri diken, diken oluyor.
Birden bire Milli duyguları kabarıyor, içi içine sığmaz oluyor.
Aslı dedesinden ayrıldıktan sonra, bu günlerdeki Olimpiyatları düşünüp başarısızlığın nedenlerini araştırmaya koyuluyor.
Ülke olarak eski şampiyonlara önem verilmediğini düşünüyor ve dedesine layık görülen yaşam şartlarını gözleri önüne getiriyor.
O zaman başarısızlığın nedeni ortaya kendiliğinden çıkıyor.
Aslı yine böyle geçmiş başarılı Olimpiyat tarihini düşünerek, gazetelerin haber ve spor sayfalarını isteksiz, isteksiz karıştırırken, birden bir haber gözüne ilişti.
İşte haber budur diye, hemen haberin ayrıntılarını okumaya koyuldu.
Haberi okudukça, Aslı’nın yüzü kızarıp, bozarıyordu.
Dedesi, Aslı kızım ne oldu? Okuduğun haber seni çok etkiledi! Söyle bakalım, nedir o haber? Diye üzerine gelince, Aslı haberi dedesine de okumaya çalıştı.
Birkaç kez kem küm ettikten sonra, dedesi benim gözlüğümü getir. Senin bu haberi doğru dürüst okuyacağın yok demesi üzerine kendisine gelip, yok dedeciğim, haber şu Belediye eski sporcuları ödüllendirmiş. Belki sana da bir ödül gelebilir bugünlerde deyiverdi.
Dedesini ikna edememişti. Mecburen gözlüğünü getirip, gazeteyi dedesine uzattı.
Gazetedeki haber şöyleydi:
Türkiye’nin olimpiyatlarda neden başarısız olduğu tartışılırken, İstanbul’da yaşanan bir olay, bunun nedenini belki de traji komik bir şekilde ortaya koyduğundan bahsediyordu.
Haberin devamında, İstanbul Büyükşehir Belediyesinin, halen hayatta olan ve güreşte 1960 Roma Olimpiyatı’nda şampiyon olan 77 yaşındaki Müzahir Sille, 1956’da Dünya Şampiyonu olan 78 yaşındaki Yaşar Yılmaz ve defalarca dünya ikinciliği kazanmış 75 yaşındaki Dursun Ali Erbaş’a jest olarak Maltepe Başı büyük Mezarlığı’nda mezar yeri armağan ettiğini.
Devletten aylık 303 YTL’lik emekli maaşı aldıklarını, üç şampiyonun adlarının yazılı olduğu mezar taşlarını da bir işadamı tarafından yaptırıldığını, Büyükşehir Belediyesi de, Mezarlarının hazır olduğunu üç şampiyona gururla tebliğ ettiğini yazıyordu.
Şampiyonların durumlarından memnun olduklarını, bazılarının gidip dua ettiğini yazıyordu.
Aileler ise; Devlet hayırlı bir iş yaptığını zannederken, kendilerinin kabir azabı çektiklerini belirtmişler.
Ve yine aileler; İnsan yaşarken defnedileceği mezarı armağan olarak verilir mi? diyerek uygulamaya tepki göstermişler.
Aslı her ne kadar gazetedeki haberi dedesinden saklamak istediyse de başarılı olamamıştı. Dedesi ise haberi bizzat kendisi okuyanca, bunlar insanı ölmeden mezara koyarlar, eğer bana da böyle bir sözde jest yaparlarsa, kesin olarak kabul etmem deyip, toruna Aslı’ya kızım sen içini rahat tut. Evelallah kendi kendimize yeteriz. Ölürsek mezarımızı kazacak ve mezar taşını yaptıracak çocuklarımız var. Diyerek, gözlerinden akan yaşları torunu Aslı’ya göstermemek için, yüzünü çevirip, birbiri ardına akan gözlerindeki yaşları sessizce silmeye çalışıyordu.
İşte benim ülkemin yönetimleri. Sözde eski sporculara jest yapacaklar.
Oysa onları ölmeden mezara koymaya kalkışıyorlar.
Tabi birde sporcuların seçiminde bazı sorunlar olduğu, başarıya göre değil de, sakal ve bıyığına göre, dünya görüşüne göre seçildikleri, ortalıkta dolaşan şayialar.
- Toplam blog
- : 3842
- : 3093
- Kayıt tarihi
- : 23.03.08
Antalya'da 1956 yılında doğdum. Emekliyim, Üniversite mezunuyum. Evliyim, bir oğlum var Mimar. Gü..