- Kategori
- Blog
Sana blog hediye ediyorum anne...
Bugün doğumgünün ve bir arada değiliz. Sana hediye almadım bu sene. Yine ya bir kazak, ya da bir takı alacaktım. Kimbilir belki sevdiğin bir şey olmayacaktı. Yanımda olmaman bir bakıma iyi oldu aslında. Hediyemi beğenirsin umarım. Bu sene sana blog hediye ediyorum anne.
Her anne gibi çocukları için elinden geleni yapmış bir anneden daha fazlası var sende. Beni karnında taşımanın ardından yatakta doğuruvermen (babamın yardımıyla) en baştan değişik bir ilişkimiz olacağını belli etmiş zaten. Sen de ben de başkasına muhtaç olmadan ayakta durabiliyoruz. Kader bu ya ikimizde öğretmeniz. Birimiz emekli birimiz halen görevinin başında. Aslında şöyle bir düşününce ben babacı, ağbim anneciydi. Hani şu 'anne-kız gibi değil arkadaşız biz' benzetmesi olmadı biz de hiç. Ama hiç bir zamanda uzağımdaymışsın gibi hissetmedim. Her ne olursa olsun yanımızda olmayı bildin. Bazen bizi korumak için bizi farkında olmadan zor duruma da soktun ama olsun. Niyet önemli.
Çocukluk, küçüklük zamanlarından çok bahsetmeyeceğim. Benim asıl senden bahsedeceğim dönem benim anne olduktan sonraki dönemim. Yani şu 'Anne olunca anlarsın' dönemi. Etrafıma baktığımda çoğu annenin yapmadığı fedakarlığı sen yaptın. İnsanlara anlatınca seni, gıpta ile dinliyorlar. Sen hamilleliklerim boyunca ve sonrasında hep yanımda oldun. En önemlisi çocuklarımı tanımadığımız bilmediğimiz insanların eline bırakmama izin vermedin. Kendinden vererek, kimbilir yapmak istediğin bir şeyleri erteleyerek baktın çocuklarıma. Halen de bakmaya devam ediyorsun. Maddi manevi babamla birlikte seferber oldunuz. Bu torun sevgisinden de öte bence. Oğlum yaramazlık yapıp beni üzdüğünde "Neden üzüyorsun anneyi?" diyerek toruna kızmandan anlıyorum önce benim sonra torunlarının geldiğini. Bir o kadar insan aklını çelmeye çalışıyor senin. Bırak kendi baksın sen gez dolaş keyfine bak diyorlar ama sen yine de benim yanımda olmaya devam ediyorsun. Bir gün ağbimin çocuğu olduğunda da gelin olarak görmediğin kızım dediğin kişinin de yanında olacağını biliyorum. Ben uyurken sen uykusuz kalmayı, evde yemek yoksa benim yapmamı beklemeden yemek yapmayı, biz sinemaya gidince çocuklara bakmayı, olur ya hayatımızda bazen ortaya çıkan kusurları örtbas etmeyi hep görev edindin sen kendine. Benim sevdiğimi sevmeyi de bildin. Bir evlat daha ne ister. Gençken yapılanlar çok hatırlanmıyor ama şimdikiler sanırım asla unutulmayacak.
Sen hep yanımda oldun, olmaya da devam edeceksin. Sakın beni erkenden bırakmayı aklından bile geçirme. Sudan çıkmış balık oluveririm sonra. Hem torunlarına da açıklayamam. Hem gelin artık buradaki fena özledi sizi. Daha fazla oyalayamıyacağım.
Seni seviyorum anne, iyiki varsın. Nice mutlu yıllara...
- Toplam blog
- : 144
- : 2928
- Kayıt tarihi
- : 30.10.06
İzmir Cumhuriyeti'nde yaşıyorum... Sarmaşık Sanat Atölyesi'nde ebru sanatı ile uğraşıyorum. En es..