- Kategori
- Ruh Sağlığı
Saniye Hanım . .
. Şevki beye bakan kömür gibi simsiyahtı, hele o kirpikleri kaşlarına değiyordu.
Oturduğu yerden kulağına gelen ses ile irkildi Şevki bey.
Ağır aksak yerinden kalktı ve yatak odasına doğru gitti. Ses gardroptan geliyordu, yavaşça gardrop kapısını açtı ve Saniye hanımın elbise askısından yere düştüğünü gördü.
Saniye hanımı yerden kaldırdı, eskimiş olan elbiselerini değiştirdi, çıkan gözlerinin yerine eski gazete kağıtlarını tıktı, siyah ayakkabı boyası ile tıktığı gazete kağıtlarını boyadı.
Eskisi gibi olmuştu Saniye hanımın gözleri. Şevki beye bakan kömür gibi simsiyahtı, hele o kirpikleri kaşlarına değiyordu.
Hoşuna gitti Şevki beyin kağıttan yaptığı simsiyah gözler. Eskiden olduğu gibi kahvaltı etmek istedi Saniye hanım ile göz göze bakarak. Hemen mutfağa koştu buzdolabını açarak bir şişe süt aldı. Önce sütü ısıttı sonra da Saniye hanımın en sevdiği porselen fincana koyarak yatak odasına gitti, unutmadı sütü Saniye hanımın şekersiz içtiğini. Su bardağına koyduğu kırık takma dişlerini çıkardı ve kağıt mendil ile kuruladıktan sonra Saniye hanıma dönerek, Saniye hanım dişlerini kuruttum hadi onları yerine tak diyerek gardroba doğru yöneldi.
Saniye hanımı asılı olduğu elbise askısından çıkardı ve yatak odasındaki koltuğa oturttu, yere düşen koluna aldırmadan sütü Saniye hanıma içirmeye başladı.
Ama sütün Saniye hanımın delik boğazından üstüne başına döküldüğünü görünce de
- Saniye hanımcığım, yıllar geçti hala sütü üzerine döküyorsun çocuk gibi diyerek, eline aldığı başörtüsü ile Saniye hanımın boğazında ki deliği kapattı gülerek.
Dökülen sütleri sildi, kopan kolunu balkonda aldığı çamaşır ipi ile tekrar bağladı vücuduna, sonra elbise askısına astı Saniye hanımı, bir sonra ki gardroptan gelen sesi dinlemek üzere oturduğu yere döndü Şevki bey. Evdeki ağır kokuya aldırmadan . . .
- Toplam blog
- : 37
- : 234
- Kayıt tarihi
- : 05.09.12
Munis, halis öyle işte .. Bazen ben bile şaşırıyorum kendime... Ya bu ben değilim diye... Ben bende..