- Kategori
- Şiir
Sarkisyan
Sarkisyan,
Kenar mahallenin üçüncü çocuğu
İki sokak ötemizdeki karanlık.
Abilerinin gölgesine sığınan
Yaramaz çocuk.
Sarkisyan,
Deli Dumrulluğa soyunmuş
Dumrul olamamış deli.
Beklediği köprünün altından
Kurumuş bir mazi akar.
Ya da
Öyle bir mazi
Hiç olmamıştır aslında.
Elinde bir kova
Nehir yapar aklı sıra
Taşıma suyla döndürdüğü
Değirmenler kadar gerçektir,
Gerçekleştiremediği hayalleri.
Sarkisyan,
Tarihinden habersiz
Geçmişe çamur atarsın.
Sen ki arka bahçendeki çiçekleri
Kanla sulayan adam.
Bilirim, elbet bilirim
Gece vakti yolunu çevirdiğin insanların
Çığlıkları evimize kadar gelirdi.
Yaktığın canların can olduğunu
Unuttun sanırım.
Unuttun da şimdi
Babanın ayağına batan dikenin hesabını sorarsın.
Şimdi,
Aynı mahalleyi paylaştığımız günlerin hatırına söyle
Hiç mi için acımaz.
Ve hiç unutmam
Doksan birin kışında
Bir Şubat ayazında
İçimizi soğuttun.
Şimdi,
Kalbimin bir kısmı
Hiç ısınmadı ondan sonra.
Kara bulutlar gibi
Çöktün mahallenin üstüne.
İşte o gece
Sen ve arkadaşların
Yani sen ve Sarkisyanlaşmışlar.
Yağan kar bile beyazlatamadı
Çöktürdüğünüz karanlığı.
Çünkü o gün
Kar kırmızıydı, kar ölümdü.
Kandan adam vardı mahallenin ortasında.
Son gördüğümde pencerenin kıyısından
Bir bebek kaldırıyordun havaya
Ve sonrası…
Sonrası kalbimde sızı
Sonrası insanlaştıramadıklarımızın
Sözde başarısı.
Ben o gün
İşte tam o zaman
Kalbimin şimdi ısıtamadığım kısmını
Ayazda bıraktım.
Ahmet EREN (Erenşah)
- Toplam blog
- : 6
- : 795
- Kayıt tarihi
- : 09.03.10
1986 Niğde doğumlu olan Ahmet Eren ilk ve orta öğrenmini Niğde'de tamamladıktan Konya Selçuk üniv..