- Kategori
- Şiir
Sarmaşıkla Çınar

Çınar ve sarmaşık
40 yıllık bir çınar ağacı kökü toprağın çok derinlerinde
Üstelik yapayalnız benzerlerinden uzak bir bahçede.
Gene sakin bir günde umutsuzca duran çınarın dalına
Birden bir sarmaşık dokundu
Gülerek dedi ki merhaba ve başladı konuşmaya.
Çok sevinmişti çınar artık onunda yeni bir arkadaşı var.
Sarmaşık gövdesini sımsıcak sarıp sarmaladıkça
Çınarında yaraları iyileşiverdi, geçti zamanla
Kulağına fısıldadığı aşk dolu sözlerle uyandı kış uykusundan
İyi anlaşıyordu ikisi de, konuşmasalar da günlerce
Sessizce ve derinden besleniyorlardı birbirlerinden.
Sarmaşıkta huzur bulmuştu çınarın yanında,
Memnundu gördüğü yakın ilgiden.
Ayrı karakterde olsalar da emindi sevgisinden
Sarabildiği kadar sardı sarmaladı sevgi dallarıyla
İstedikleri aşkı yaşadılar asırlarca.
Dilek Aksakal
13.08.2008