- Kategori
- Sınavlar
SBS sınavı
Sizlerin de bildiği gibi bugün 6.sınıfların SBS sınavı vardı. Aslında bu sınavlar çocuklarımızın hayata hazırlanma sınavlarıdır. Nasıl mı? Hayatın acı gerçeği. Henüz çocukluklarını yaşayamadan hemen bir döngü içerisine giriyorlar. Sınav, ders, test, okul, dershane. Çok sıkılıyorlar. Ben sınava giren öğrencilere ve kızıma şöyle bir baktım. Nasıl da endişeliler, nasıl da heyecanlı hepsi.
Ağlayanlar, annesine sarılanlar. Belki orada daha da heyecanları arttı. Korktular. Onlar henüz 12 yaşında ve hayat mücadelesine başladılar. Elbette ki eğitim sistemimiz böyle. Ancak bu sistemler çocuklarımız için ne kadar faydalı olacaktır bunu ileride hep beraber göreceğiz. Bu sistemlerde dershanelerin de iyi prim yaptığı unutulmamalıdır elbette. Her çocuk bu sistem de şanslı değil. Durumu olmayan aileler var. Belki çocuk okumak için çabalıyor, desteğe ihtiyacı var. Ancak aile dershaneye gönderemiyor, kurs, özel ders aldıramıyor.Bu çocuk biraz geride başlıyor maratona. Tüm çocuklar bizim evlatlarımız. Her şey onların iyiliği için. Ancak ben minik kalplerin bu sınav telaşı, ders telaşı için de olmasına dayanamıyorum. Onların gözlerinde ki o endişe beni yıpratıyor. Bazı aileleri izledim sınavda sanki çocuk yarış atı.
Hadi sen yaparsın. Dikkatli ol, çöz. Zaten yavrum orada ürkek, bakıyor öylece ailesine. Hiç gerek yok inanın bunlara. Bizim çocuğumuzla yapmamız gereken önce iyi bir konuşma, hedef belirleme. O acaba ne istiyor? Bu hayatta o nu ne mutlu edecek? Belki müzik, belki resim? Hayatta her zaman sınavlar olacaktır. Kazanmayı öğrettiğimiz gibi, kaybetmeyi ve kaybettiğinde nasıl yaralanmayacağını da öğretmemiz gerekli. Tabii ben ders çalışmasınlar demiyorum. Ama onların minik kalplerini yormadan, gerektiği kadar ve zamanın da çalışsınlar. Onlara ne olursa olsun yanında olduğumuzu hissettirmemiz lazım. Sevgimizi, gücümüzü, desteğimizi lütfen yavrularımızdan esirgemeyelim.
Ağlayanlar, annesine sarılanlar. Belki orada daha da heyecanları arttı. Korktular. Onlar henüz 12 yaşında ve hayat mücadelesine başladılar. Elbette ki eğitim sistemimiz böyle. Ancak bu sistemler çocuklarımız için ne kadar faydalı olacaktır bunu ileride hep beraber göreceğiz. Bu sistemlerde dershanelerin de iyi prim yaptığı unutulmamalıdır elbette. Her çocuk bu sistem de şanslı değil. Durumu olmayan aileler var. Belki çocuk okumak için çabalıyor, desteğe ihtiyacı var. Ancak aile dershaneye gönderemiyor, kurs, özel ders aldıramıyor.Bu çocuk biraz geride başlıyor maratona. Tüm çocuklar bizim evlatlarımız. Her şey onların iyiliği için. Ancak ben minik kalplerin bu sınav telaşı, ders telaşı için de olmasına dayanamıyorum. Onların gözlerinde ki o endişe beni yıpratıyor. Bazı aileleri izledim sınavda sanki çocuk yarış atı.
Hadi sen yaparsın. Dikkatli ol, çöz. Zaten yavrum orada ürkek, bakıyor öylece ailesine. Hiç gerek yok inanın bunlara. Bizim çocuğumuzla yapmamız gereken önce iyi bir konuşma, hedef belirleme. O acaba ne istiyor? Bu hayatta o nu ne mutlu edecek? Belki müzik, belki resim? Hayatta her zaman sınavlar olacaktır. Kazanmayı öğrettiğimiz gibi, kaybetmeyi ve kaybettiğinde nasıl yaralanmayacağını da öğretmemiz gerekli. Tabii ben ders çalışmasınlar demiyorum. Ama onların minik kalplerini yormadan, gerektiği kadar ve zamanın da çalışsınlar. Onlara ne olursa olsun yanında olduğumuzu hissettirmemiz lazım. Sevgimizi, gücümüzü, desteğimizi lütfen yavrularımızdan esirgemeyelim.