- Kategori
- Ben Bildiriyorum
Şehitlik mi? Turistik mi?

23 Nisan’da Gelibolu Millî Parkı’nda ki şehitliklerimizi ziyarete gittik. Gördüklerimiz karşısında hissettiğimiz üzüntüyü sizlerle paylaşmak istedim.
Birkaç yıldır belediyelerde bir Çanakkale sevdası oluştu!.. Yol boyunca şehitliklere gezi düzenleyen pek çok il ve ilçe belediyelerinin Çanakkale, Mehmetçik ve belediye başkanlarının! (Atatürk yok!)resimleriyle donatılan otobüslerine rastladık!..
Geziye katılanların çoğunluğunu tesettürlü hanımlar oluşturmaktaydı… Otobüs şoförlerinden ve rehberlerinden bazıları ise siyah sakallı beylerdi… Yolda verdiğimiz molalarda da aynı hanımlar tuvaletlerde abdest aldılar, ayaklarını ise tam bir medeniyet (!)gösterisi yaparak el ve yüz yıkadığımız lavabolarda yıkadılar!..
Millî parka geldiğimizde ilk olarak, Kilit Bahir Kalesi’nin karşısında, üzerlerinde “ Tarihe Saygı Projesi!” yazan hediyelik eşya satan kulübeler dikkatimizi çekti. Gezi boyunca bu kulübelere çok sık rastlayacaktık!..
Şehitlikler ve hediyelik eşyalar!..
Anzak koyunda ve iki yerde daha Anzak günü anma törenleri için yapılan hazırlıklara şahit olduk!..
Bazı köylere de seyyar tuvaletler kondurulmuştu!..
Abidenin bulunduğu yere geldiğimizde cama benzeyen kitabeleri bulunan sahte mezarlarla karşılaştık. Her kitabede 36 şehidin ismi yazılmış. Sahte mezarların hemen yanında içinde oval biçimli parlak bir cismin yer aldığı kubbe şeklinde bir yapı vardı. Kubbe biçimindeki yapı sözüm ona askerin şapkasını simgeliyormuş!..
Bizce ne sahte mezarlar, ne de bu oval biçimindeki garip yapı şehitliğin ruhuna uygun değildi!..
Biraz ileride üstü açık, önü duvarla çevrili ve üzerinde de “Mescit “ yazan bir yerde vatandaşımız namaz kılmaktaydı! ..
Abide’nin önünde kalabalık bir grup İstiklâl Marşı’nı seslendirdi. Bir şahıs 22 Temmuz’un burada bir değişikliğin miladı olduğunu söyledi. Bir gün tekbir getiren MHP’ li , İstiklâl Marşı’nı söyleyen CHP’ li ve ilâhi söyleyen AKP’ li gençlerin birbirine girdiği, jandarmanın olaya müdahale ettiği ve bu nedenle Abide’ de özel günler dışında İstiklâl Marşı söylenmesinin yasaklandığını anlattı!..
Ne acı değil mi? Yıllar sonra gençlerimiz bu kez üçe bölündü ve kışkırtma etkisi nedeniyle İstiklâl Marşı’nı söylemek de sakıncalı hale geldi!..
Sonunda şehitlikler de siyasete alet edilmişti!..
Belediyelerimiz izci kuruluşlarına da el atmışlar…57. Alay şehitliğinde kalabalık bir izci grubuna rastladık. Şehit dedelerini ziyarete gelmişler… Ama ne ziyaret… Üzerinde 57. Alay şehitlerinin isimlerinin yazıldığı mezar taşlarının bulunduğu çimenleri çiğneyenler, neşe içerisinde ve gruplar halinde resim çektirenler, tırmananlar, koşanlar, bağıranlar…
Belli ki bu çocuklara şehitliğin bir piknik yeri olmadığı, dünyanın en büyük mezar yeri olduğu ve bu nedenle de sessizce ve saygı içerisinde gezilmesi gerektiği anlatılmamış, öğretilmemişti!
57. Alay şehitliğinin hemen sağında açık bir mescit daha gözümüze çarptı. Yere halı ve birkaç seccade serilmişti. Camilerde rastladığımız türden raflarda da bayanlar için namaz örtüleri bulunmaktaydı!..
Unutmadan; Gelibolu Millî Parkı’nı imara açmış olmalılar ki (Kilit Bahir’in bulunduğu yerdi sanırım) çok fazla göze batmayan bazı yapılara rastladık!.. (Burayı bir Türk’ün üzerinden yabancıların satın aldığı söylendi!..)
Dönüşte Eceabat’ta kısa bir gezi yaptık. Anzak Günü’ne hazırlanan Eceabat oldukça hareketliydi. Burada ellerinde telsizler ve boyunlarında “Gallipoli!” yazan bazı görevlilere rastladık.
İskele tarafında yine üzerinde “Tarihe Saygı Projesi!” yazan bir park yapılmıştı. Bu parkın önü duvarla çevrilmişti. Görünen o ki artık yazları gemi beklerken oluşan uzun araba kuyruklarında denizi seyredemeyeceğiz!..
Sonuç olarak ; Gelibolu Millî Parkında bulunan şehitliklerimize “Tarihe saygı!” adı altında saygısızlık edilmektedir!..
Şehitlikte aşırı bir betonlaşma ve sunileştirme göze çarpmaktadır!..
Çanakkale savaşları sadece “mânânın kazandığı(!)” bir savaş olarak anlatılmakta, Anafartalar Kahramanı Mustafa Kemal’den hiç bahsetmeden bu savaşı askerlerin kazandığı anlatılarak tarih çarpıtılmaktadır!.. Askerin toplu halde kıldığı son namazlar siyasete alet edilmekte, savaş ilmi, Atatürk’ün komutanlık yeteneği ve vatan sevgisi göz ardı edilmektedir!..
Yabancıların mezarlarındaki hüzün ve sadeliğe ne yazık ki bizim mezarlarımızda rastlanamamaktadır.!..Tamamı bir mezar olan Gelibolu Millî Parkı’nda aymazlık, doymazlık, ruhsuzluk, bilgisizlik, bilinçsizlik, dîne, tarihe ve şehitlere saygısızlık kol gezmektedir!..
Gelibolu Millî Parkı belli ki çıkar peşinde koşan hoyrat birilerinin eline geçmiş ve turistik bir mesire yeri olma yolunda hızla ilerlemektedir!..
Tarihe gerçekten saygı duyanlara duyurulur!..