- Kategori
- Şiir
Selamet
Tarlalar sürülmeyi, toprak tohumu bekler.
Kaç zamandır içimi yakar acı gerçekler.
Yel unutmuş harmanı, el unutmuş kirmanı
Tel unutmuş ozanı, öksüz evler, tünekler.
Sahne almış oyunlar, bükülüyor boyunlar
Kaval çalar koyunlar, çakal kurdu fişekler.
Aymazlar yakasında, sağırlar yılkısında
Cazgırlar arkasında, boyna ulur köpekler.
Akıl ıssız, fikir boş; algı körkütük sarhoş
Hayat gitgide mayhoş, taşla dolu etekler.
Kol gezerken felaket, vurdumduymaz cehalet
Kıyam ette selamet… Ölüm yaşamı tekler.
24.03.2020
Salih ERDEM