- Kategori
- Şiir
Sen gıdıklayınca üşüyorum
gıdıklama..düşüyorum..
Hani karnımın tam üzerinde kuşlar kanatlarını çırpardı ya
İçime, koşuşturan nefes nefese bir kelebek kaçmıştı ya sanki
Yer ayaklarımdan kayar da deprem mi oluyor diye soramazdım
Gülerdim kocaman,
Bilirdim yine başımda senden yıldızlar dönüyor, döndürüyor dünyayı...
Alelacele sessizliğinden kıvranıp da, an sonra hayat kaçardı içime
Küplere sinir doldurup da, sonrasında pişman olup af dilemek kalbinden
"Senden nefret ediyorum" ile "seni çok seviyorum"un birbirine karıştığı anlar...
Ağlardı yüzüm kupkuru,
Dur'larla durak'ların anlamını yitirdiği yellerim vardı ya...
İpincecik bir yalnızlık, sevmek
İnce bir tel, çürümeye elverişli kalın bir urgan gibi...
Şimdilerde içimi gıdıklayan birşeyler var
Sen desem, yoksun
Kuşlar desem değil
Kelebek desem, yaşıyor mu koşmuyor ki, o da değil...
Yapma hayat yapma!
Sen gıdıklayınca üşüyorum...
- Toplam blog
- : 164
- : 380
- Kayıt tarihi
- : 19.09.08
"Ne yormak istedim seni. Ne de yormak kendimi. Çok çalıştım Gitmeye de kalmaya da… İkisi de aynı acı..