- Kategori
- İlişkiler
Sen ki

Seni anlatmaya, bir ömür bile yetmezken; tek bir yazı bunu nasıl başarsın?
Sen ki, fikrimin ince gülüsün. Zamanın eskitemeyeceği, tarihin unutamayacağı kadınım... Bak, yine baş başayız... Her zaman olduğu gibi... Ve beni unutma, seni ne çok sevdiğimi de...
Heeey! Senden bahsediyorum kız! Nedir bu yabancılığının nedeni?Sen fikrimin ince gülü değil misin, değil miydin? Yalan mıdır söylediğim?
Sen ki, aklımı başımdan alan, kalbimden çıkaramadığım kadınım... Sen ki, ruhumun en büyük esareti... Sen ki, hayattaki en büyük mağlubiyetim... Sen ki, kalbimdeki en derin yaraların ilacı... Zehir olsan, kırpmadan gözümü, tepeme dikerim saniye sektirmeden seni... Hem de en tepeleme!...
Sen değil misin, değil miydin aşkların en büyüğü benim için? Sen değil miydin sevdanın henüz yazılamamış olanı?...
Sen ki, her bakışıyla ayrı konuşan, her dokunuşuyla tenini ruhuma kazıyan...
Hem... Aşkın sen halini kim anlatabilir ki? Ben bile anlatamamışken!...
Çiçeğin kokusu, baharın tazeliği, bir kadına bu kadar yakışırdı ancak. Yoksa öyle değil mi? Hangi kadın senin kadar anaydı ve senin kadar buram buram dişilik kokardı... Tabi ki hiçbiri!...
Ve sen, kadınlığın son basamağı... Düşmemek için senden, yamacına tutunduğum... Dudağımdan çıkacak en son hece belki...
Beni ben yapan kadınım... Ruhumun öbür yanı... Ölene kadar ruhumu ışıtacak, ısıtıcak umudun adı... Beni bir tek sen bilirsin.
Deli olan sen misin, ben mi? İçimdeki uçurumların, dönüp dolaşıp sana çıkması; boşuna mı yoksa hoş bir tesadüften mi ibaret sadece? Haaa! Söyle bakalım, hangisi?
Ey tüm cümleler bittiğinde başlayan kadın!... Sözcükleri isyan ettirir anlatılmazlığın... Bir tek seni kıskanır yeryüzünün tüm kadınları...
Sen ki, kadınımdın, kadınımsın ve kalbimin dokunaksız mabedi... Ey çiçekleri sonsuza açan kadın!... Ey başlangıcım ve sonsuz yalnızlığım!... Çöz ellerimi... Sal ruhumu... Özgürleşsin yüreğim... Bitsin artık dilimin " sen ki " sayıklamaları...
Ey gece yarıları uykularımı kaçıran, acısını yüreğimde uyuttuğum kadın!... İzin ver, sana olan sadakatimi kanıtlayayım; hem de sonsuza kadar.
Yeter ama! Yetti gari!... Ya kes at kangren olmuş yarayı, ya da tedavi et, iyileştir şu deliyi! Yoksa sonsuza kadar inleyecek gök kubbe... Yoksa çın çın çınlayacak dağlarla taşlar... Yoksa sonsuza kadar huzur bulamaz ruhun... Kıyamette de yarenlik eder sana şu sayıklamam:
Sen ki... Sen ki... Sen ki...
Sen ki, hem cennetimin, hem cehennemimin adı...
Sen ki, yaşarken öldüren, ölüyü dirilten kadın!... Ve sen, sonsuzluğun, ölümsüzlüğün adı...
Neydi o ad hatırlıyor musun? Bilmiyorsan, öğreteyim istersen!... Bak işte şu kadar kolay söylemesi...
Demek ki neymiş! Oku bakayım!
" Sen ki... Sen ki... Sen ki... "
Haah! Şöyle işte! Adam ol, hizaya gel azıcık!
Ne demişler? " Şeytan azapta gerek! " değil mi?
Aynen senin gibi!... Aynen senin gibi!...
Not: Yazıda kullanılan görsel internetten alınmıştır.