Sen nerdesin şimdi?

Kuşadası, Güvercinada

Hasretine yanıp yakıldığım sevdiğim

Papatyaların benden çektiği var

Her yaprağında “seviyor mu, sevmiyor mu” derdindeyim

Muhteşem mevsimleri geçene kadar

Karanfil kokusuna hasretim bir yanardağ sanki

Yanaklarım yanaklarının yangınında

Güneş gülümsemesini unutmuş mu, ne

Dolunayım desen erkenden kayboluyor

Rüzgâr çıldırmış delirmiş yeniden

Korkusuzluk elbiselerini giymiş yine

En deli çağlarımızdaki gibi esiyor

Dargın laleler renkten renge geçmiş

Kırmızısı, pembesi, moru ve beyazıyla

Kalpten kalbe giden yollar bulmak için

Sana tutkun gözlerimi okuyor

Kulaklarımda çın çın Âşık Veysel’in sesi

“Lale der ki be hey Tanrı’m

Benim boynum neden eğri

Yârden ayrı düştüm gayri”

Kalbim dilim dilim kıyılıyor

Ah mor dağlar, mor dağlar

Uzak okyanusların kıyısında birer harami gibi

Yine yâr yolunu kestiniz mi

Ah mor dağlar, mor dağlar

Ne yaptınız, ne işlediniz

Biliyor musunuz öteki kıyıda

Yıllardır kokusunu alamadığım

Sesini duyamadığım

Gözlerini göremediğim

Sevgisine doyamadığım

Şiirlerinin öksüzü olduğum

Bekleyenim var

Zaman sanki çıldırmış bir değirmen

Mevsimler sular seller gibi akıp gidiyor