Sen Onlara Bakma Teyzem Dedikodu Yaparken Taş Oldular

    Kurabiye Canavarı vardı Susam Sokağı’ nda bildiniz mi?  Sözüm meclisten dışarı her yerde var o kurabiye canavarlarından. Yok altın günü, yok eş dost günü, yok elinin körü... Hem yiyelim hem iki lafın belini kıralım derken sınırı aşanlardan, haddini bilmeyenlerden, dönüp aynaya ve kendi ailesine bakmayıp elin ailesini, evini ağıza sakız edenlerden, merhametsiz ve saygı yoksunlarından bahsediyorum... Niçin mi?

     Geçtiğimiz günlerde yoğun geçen günün ardından evime kavuşmak üzere toplu taşıma aracında yerimi aldım. Sessiz sakin oluşu huzur verdi önce. Hareket saatini beklerken başımı yaslayıp sessizliğin tadını çıkarayım derken, bir grup hanımefendi hemen ardımdaki koltuklarda yerlerini aldılar. Yerlerini almalarıyla sessiz ortam bir anda curcunaya döndü. Toplu taşıma aracında nezaket gereği kimseyi rahatsız etmeyecek şekilde konuşulması gerektiğini uygulayamadıkları gibi bir de hiç şahit olmak istemediğim biçimde misafirliğe gittikleri hanımefendiyi yerden yere vurmaya başladılar. Bir iki dakika sonra otobüsteki bir kaç kişi dönüp kendilerine bakmaya, oflayıp puflamaya başladılar fakat hiç umursamadıkları, ses tonlarının alçalmamasından ve büyük bir zevkle garibim ev sahibini çekiştirmeye devam etmelerinden belliydi. 

          Gün için evine gittikleri ev sahibinin taş gibi olan beğenmedikleri kurabiyelerinden tutun da, bir baltaya sap olamayan yeğeninden, ikram çeşidinin azlığına, basık kasvetli çok güneş almayan evinin perdelerine kadar eleştirmelerinin ardı arkası gelmeyince kendimi tutamadım haksızlıktı bu arkadaş. Kibarca dönerek “Kıymetli büyüklerim lafınızı balla kesiyorum haddim değil belki ama, belki arkadaşınızın gücü bunlara yetmiştir, belki kurabiyede değil zeytinyağlıda başarılıdır. Yeğeninin belki kısmeti başka bir iştedir ama takdir edip kendisine saygı duyacağınız bir şeyi mutlaka vardır öyle değil mi? “ dedim. İçlerinden bir ikisi sustu bir kaçı çemkirdi. Başıma geleceği biliyordum ya kalkanlar hazırdı. Pişkin pişkin eleştirilerine, sözlerine maruz kaldım. Fakat babalar gibi çarpıştım. Şu an bile onlara benzeyeceğim diye ödüm kopuyor fakat burada belirttiklerimi yüzlerine de söyledim içim rahat.  İnşallah okurlar da dışarıdan bir gözle “Biz ne yapmışız ev sahibine derler.“ Araçtaki bir iki kişi de benden cesaret alıp rahatsız olduklarını ve bunca dedikodunun çirkin olduğunu belirttiler. Seslerinden, duydukları hazdan olana, söylenene şahit olmayan kalmadı çünkü. 

          Hadi bu hanımefendiler ulu orta konuşuyor, bir de sinsiler var kıyıda köşede milletin ibini dibini deşen, kıyan, kıran, yerden yere vuran. Onlar da ayrı...Bir de bir hanımefendi dedi ki; “ Sen avukatı mısın?”   Avukatıyım efendim birazdan karşınızda cübbemle sizi sevgiyle selamlayacağım...

          Hayır hepimiz ufak tefek illaki yapıyoruz yapmıyorum diyen en ala insanoğlu yalan söyler. Ama böyle olmamalı. Kırılınca, üzülünce, haksızlığa uğradığında, birine kıyamayınca sahiplenmek için, kendini savunmak adına, derdini paylaşmak adına ya da yön bulmak adına danış, konuş, anlat, paylaş o an adı dedikoduysa dedikodu ama böyle değil. Perdesinden sana ne evinin içinden sana ne! Sen mi yaşayacaksın? Gücü ona yetmiş onu almış. Yeğeninden, oğlundan, kızından sana ne! Sen önce yamacındakilere dön bak önce kendi kuzularına bak sonra başkasının kuzularına. Herkesin evladı kendine tatlı ana kuzularını ağızlara sakız etme. Boşver kurabiyesi taş sa böreğini ye o da mı başarısız evine dönünce yiyiver efendim nimete mana bulma. İlla ki o insancığında özene bezene yaptığı, başardığı bir favori yiyeceği vardır. Kasvetli basık evi seni ne ilgilendiriyor, arkadaşının başını sokacak bir evi var diye şükret. Güler yüz tatlı dil en güzeli. Yüzüne gülüp , yiyip içip, kuzu sarması olup ardından canına okuma. Eğer kendine hakim olamıyorsan huyun kurusun, bırak kapısını açma! Sen ve senin gibiler Allah a yakın, onlara uzak olsun. Çekiştirme yıkıcı dağil yapıcı ol , insan ol... Kadıncağız gücü yettiğince, marifetince size evini, gönlünü açmış. Bunun için mi gittin? Yakışıyor mu ya da yaşına, başına, adına yakıştırıyor musun, Bir empati kur da gör sana yapsalar canın nasıl yanacak , onca emeğime, arkadaşlığıma ben haketmedim diyeceksin...

          Ha bu arada önce bir aynaya bakın, çok çekiştiresiniz varsa, suya olmadı kağıda anlatın mesela. Demedi demeyin, böyle fotoğraftakiler gibi olmaktan iyidir kanımca...Kurabiye Canavarları’ na saygıyla...

NOT: BİR DOST

SİBEL YILMAZ