- Kategori
- Doğal Hayat / Çevre
Sen seviyorsan ağacın suçu ne?

- Seni seviyorum!
- Ben de seni seviyorum! Ne kadar seviyorsun beni?
- Tahmin edemeyeceğin kadar çok.
- Peki aşkımız sonsuza kadar mı?
- Evet. İstersen ispatlayabilirim.
- İspatla o zaman.
Aşık, alır eline bir bıçak, başlar ağacın gövdesini oymaya. Önce bir kalp çizer. Kalbin bir tarafına kendi ismini -veya isminin baş harfini-, diğer tarafına da sevdiğinin ismini -veya isminin baş harfini- yazar. Ağacın gövdesine isimleri kazımanın verdiği gururla sevgilisine döner ve:
- "İşte, aşkımız ölümsüzleşti!!!" der.
Eh be kardeşim; sen seviyorsan, aşıksan, ağacın suçu ne? Sevginin büyüklüğünü göstermenin tek yolu bu mudur? Ne istedin güzelim ağaçtan? Şimdi, o oyduğun yerden ağacın içine kurt girse ve ağacı kurutsa çok mu iyi olacak. Sevdamı ölümsüzleştireyim derken, ağacı öldürüyorsun farkında değilsin. Anladım ki sen çok fazla Türk Filmi izlemişsin.
Bırakın ağaçlar yeşersin. Onları sulayın. Gövdelerini hunharca kazıyıp sonra oradan uzaklaşmayın. Sevginizi ispatlamanın başka yolları olduğunu da unutmayın.
İlla ki sevgilinize olan sevginizi ağaçlar aracılığıyla göstermek istiyorsanız bir fidan dikin. O fidana kendi isimlerinizi verin. O fidana tıpkı çocuğunuzmuş gibi özenle bakın ve onu sevgiyle büyütün. O fidan büyüdükçe sevginiz de büyüsün. Siz öldükten sonra bile sevgiyle diktiğiniz fidan yaşasın. Büyüsün, büyüsün, koskocaman bir ağaç olsun. Bu ağacı çocuklarınıza miras bırakın. O ağacı gören herkes de, sizin birbirinize olan sevginizi hatırlasın.
Haydi sevgililer, eşler, dostlar. Haydi hep birlikte doğru fidan dikmeye.
Kalın sağlıcakla.