- Kategori
- Şiir
Sen yazdıkça, seni daha çok özlüyorum

Alıntı'dır.
Dağıt kızıl saçlarını,
Önce okyanusa,
Sonra bursera’ya.
Alizeler, okşar ruhunu serinden.
Bir çiğ tanesi olup akabilirsen manolyadan,
Bir yıldız olup düşersen samanyolundan,
Ve uyanmazsan eğer kendini gördüğün bu rüyadan,
Belki bu gece yazarsın.
Ama,
Dert etme!
Sen yazmıyorsun diye kimse intihar etmeyecek.
Senin sessizliğinin bile,
Binlerce tercümanı var benim içimde.
” Yalnızlığı çok mu seviyor? “diye soranlar oluyor,
“Evet” , diyorum.
“Çayı bile şekersiz, rakısını da susuz içer “ .
Dert etme yani yazamıyorum diye.
Sen yazmıyorsun ya,
İçim seni okuyor.
Ben yazdıkça,
Sen yazmışsın gibi oluyor nasılsa.
Kelimeler akıyor, sen süzülüyorsun yanaklarımdan.
“Kançanağı” gözlerimden adın okunuyor.
Ben yazdıkça, sen;
Elmanın diğer yarısı,
Ben yazdıkça, biz;
Yumurtanın çift sarılısı,
Ben yazdıkça, ben
Eksik kalan yanın,
Dert etme yazamıyorum diye,
Yazdıkça da ömür tükeniyor!