- Kategori
- İlişkiler
Seni sevdim ben...
Herşeye rağmen sevdim seni.. Yanlışlarınla doğrularınla hatalarınla ve hatta yalanlarınla.Duruşunu, gülüşünü, sesini, yeşil yosun gözlerini, susukunluğunu sevdim ben senin.
Ansızın hayatıma girdiğin o andan öncesi yoktu benim için, daha ne olduğunu anlayamadan birden bire dolmuştun yüreğime.Kır saçlarına tutulmuştum, yüzündeki masum ifadeye.. Seni gördüğüm o ilk an"nekadar efendi çekici bir bey"derken sende benim için "tam hayalimdeki kadın, nekadar güzel bi bayan" diye düşünüyormuşun. Sonrasında bu anı hep gülümseyerek hatırladık hatta o ilk günün heycanıyla...
Teslimdim sana artık, o kadar hızlı başlamıştıkki şaşkındık ikimizde, aşkımızı hiç bir yere sığdıramıyorduk. Yüreğimle bedenimle ruhumla herşeyimle senindim ben. Her gün ölünceye kadar diyerek yeminler ediyorduk. Hala kulaklarımda sesin "Aşığım" diye bağırışların. Ya ben? hatırlıyor musun? hani bir gün kayalıklara oturmuş denizi seyrediyordukta, teknesindeki balıkçıya seslenmiştim ben, "hey balıkçı duyuyormusun beni ben bu adamı çok seviyorum" demiştim. O da bana seneye yine buraya geldiğinde aynısını söyleyebilecekmisin demişti. Evet ben o günden beri seni sevmekten hiç vazgeçmedim. Seni o kadar çok sevdim ki umutlarım hayallerim herşeyim sen oldun. Varlığınla hayatımı değiştirmeni seviyordum ben. Seni sevmek alıştığım düzenden vazgeçip, senin sevginle yaşamaktı herşeyi. .En ufak bir tereddüt duymadan hesapsız sorgusuz beklentisiz sana kendimi sunmaktı.
Tutkundum sana, Tutkum seninle olmaktı hep, hayatı her anıyla seninle paylaşmaktı. Ben kimseyi böylesine delice sevmemiştim, kimseyi seni kıskandığım kadar kıskanmamıştım. Hiç kimse yüreğime bukadar sağlam oturmamıştı. Zaten sen ilk aşkımdın benim, senden öncesinin olmadığını sevginin ne olduğunu doyasıya sen öğretmiştin bana sen yaşatmıştın herşeyi. Belkide bu yüzden seni sevmek herşeye direnmekti benim için. Herkese inat delice sevmek , kim canından kolay vazgeçebilirdiki sen benim canımdın, aldığım nefes. Belki çocuksu bir saflıkla tek vazgeçemeyeceğinin ben olduğuna inanmaktı... Nasılda aşıktım sana, seni sevmek her gün yeni bir heyecanla seni görebilmenin heycanını kalbimde duyabilmekti. İçinde senin olmadığın bu hayat beni hiç cezbetmiyordu, sadece sendin bana hayat veren. Benim açlığım hiç bitmedi sana .Bir gün bile çıkmadın aklımdan, Hiç doymadım sana. Yanından ayrılıpta yalnız kaldığım anda başlıyordu hasretin. Kimbilir kaç gece sabahlara kadar ağladım. Yaşadığımız bir günden kalan ufacık bir hatırayı bile saklar olmuştum, sinema bileti, bir peçete, bitmiş kokun, taktığın kravat.. Ölümün bizi ayıracağı güne kadar herşeyi sığdırmak istiyordum sanki. Hergün biraz daha
çoğalıyordum seninle.
Anlatamadım belki sana, işte ben seni böylesine tutkuyla delicesine sevdim. Şimdi içim acıyor, ayrılıktan değil hala doyamadığım için sana, en büyük acı giderek büyüyen boşluğun.. Yokluğunun acısı sensiz akıyor yüreğime.. Seninle dolu günlerim tükenmek bilmeyen sensizliğe dönüşüyor şimdi. Evet gidiyorum hayatından ama bilki isteyerek değil bilki seni sevmediğimden değil.. Daha kaç tekrar insanın kalbinde açılan yaraları kapatabilirki.. Sonu yok bunun. Ben nasıl yaşadıysam seni delicesine, sensizde sevdamı taşırım yüreğimde. Sen mutlu ol yeter.
Ansızın hayatıma girdiğin o andan öncesi yoktu benim için, daha ne olduğunu anlayamadan birden bire dolmuştun yüreğime.Kır saçlarına tutulmuştum, yüzündeki masum ifadeye.. Seni gördüğüm o ilk an"nekadar efendi çekici bir bey"derken sende benim için "tam hayalimdeki kadın, nekadar güzel bi bayan" diye düşünüyormuşun. Sonrasında bu anı hep gülümseyerek hatırladık hatta o ilk günün heycanıyla...
Teslimdim sana artık, o kadar hızlı başlamıştıkki şaşkındık ikimizde, aşkımızı hiç bir yere sığdıramıyorduk. Yüreğimle bedenimle ruhumla herşeyimle senindim ben. Her gün ölünceye kadar diyerek yeminler ediyorduk. Hala kulaklarımda sesin "Aşığım" diye bağırışların. Ya ben? hatırlıyor musun? hani bir gün kayalıklara oturmuş denizi seyrediyordukta, teknesindeki balıkçıya seslenmiştim ben, "hey balıkçı duyuyormusun beni ben bu adamı çok seviyorum" demiştim. O da bana seneye yine buraya geldiğinde aynısını söyleyebilecekmisin demişti. Evet ben o günden beri seni sevmekten hiç vazgeçmedim. Seni o kadar çok sevdim ki umutlarım hayallerim herşeyim sen oldun. Varlığınla hayatımı değiştirmeni seviyordum ben. Seni sevmek alıştığım düzenden vazgeçip, senin sevginle yaşamaktı herşeyi. .En ufak bir tereddüt duymadan hesapsız sorgusuz beklentisiz sana kendimi sunmaktı.
Tutkundum sana, Tutkum seninle olmaktı hep, hayatı her anıyla seninle paylaşmaktı. Ben kimseyi böylesine delice sevmemiştim, kimseyi seni kıskandığım kadar kıskanmamıştım. Hiç kimse yüreğime bukadar sağlam oturmamıştı. Zaten sen ilk aşkımdın benim, senden öncesinin olmadığını sevginin ne olduğunu doyasıya sen öğretmiştin bana sen yaşatmıştın herşeyi. Belkide bu yüzden seni sevmek herşeye direnmekti benim için. Herkese inat delice sevmek , kim canından kolay vazgeçebilirdiki sen benim canımdın, aldığım nefes. Belki çocuksu bir saflıkla tek vazgeçemeyeceğinin ben olduğuna inanmaktı... Nasılda aşıktım sana, seni sevmek her gün yeni bir heyecanla seni görebilmenin heycanını kalbimde duyabilmekti. İçinde senin olmadığın bu hayat beni hiç cezbetmiyordu, sadece sendin bana hayat veren. Benim açlığım hiç bitmedi sana .Bir gün bile çıkmadın aklımdan, Hiç doymadım sana. Yanından ayrılıpta yalnız kaldığım anda başlıyordu hasretin. Kimbilir kaç gece sabahlara kadar ağladım. Yaşadığımız bir günden kalan ufacık bir hatırayı bile saklar olmuştum, sinema bileti, bir peçete, bitmiş kokun, taktığın kravat.. Ölümün bizi ayıracağı güne kadar herşeyi sığdırmak istiyordum sanki. Hergün biraz daha
çoğalıyordum seninle.
Anlatamadım belki sana, işte ben seni böylesine tutkuyla delicesine sevdim. Şimdi içim acıyor, ayrılıktan değil hala doyamadığım için sana, en büyük acı giderek büyüyen boşluğun.. Yokluğunun acısı sensiz akıyor yüreğime.. Seninle dolu günlerim tükenmek bilmeyen sensizliğe dönüşüyor şimdi. Evet gidiyorum hayatından ama bilki isteyerek değil bilki seni sevmediğimden değil.. Daha kaç tekrar insanın kalbinde açılan yaraları kapatabilirki.. Sonu yok bunun. Ben nasıl yaşadıysam seni delicesine, sensizde sevdamı taşırım yüreğimde. Sen mutlu ol yeter.
- Toplam blog
- : 27
- : 6377
- Kayıt tarihi
- : 12.06.09
42 yaşında 2 çocuk annesi bir bayanım. Çalışıyorum, yazmaya dün karar verdim, nekadar başarılı oluru..