- Kategori
- Şiir
Seni sevmek

Seni sevmek;
bir kilimde aşkı nakış nakış işlemek.
anlatmak deli sevdayı ilmek ilmek,
duyguları renk renk dokumak tek tek
siyahken seninle ağlamanın rengi
renkli dünyasında kilimin,
bembeyaz seninle gülmek
utançtan pembeye boyanır yanaklar
saçlara düşer aydınlık çehresi yeşilin
kırmızı
aşkın rengi dudaklarda
zordur,dokumak kilime duyguları
her desende bir mana
köy kızı misali
dokurken ağlamak
anlatılamayan
duyguları gizlemek
seni saklamak
ne güzeldir
kilimin renkli nakışlarına
desen desen ilmek ilmek
seni sevmek;
bulutlar gibi özgür olmak gökyüzünde
nefesinde rüzgârların savrulmak
Oradan oraya
en derinine duyguların
kara bulut misali
çökünce hüzün simaya
yağmak sonra
yeryüzüne, denizlere, ırmaklara
anlatmak duyguları
belki
ağıt yakmak sessizce
beyaz bulut misali
gökyüzünde gezmek.
seni sevmek;
kitap misali her bir satırı bir bahçe
seni yaşamak sayfalar arasında
mısralar içinde yaşamak aşkı
tanımak seni
anbean
seni sevmek;
zirvedeki dağlara çıkıp haykırmak ovalara
özgürce yaşamak
en uç noktada
bir ceylan misali koşmak ormanda
su içmek belki bir nehirden
yorulan bir ceylanı okşamak
koşmak ormanda
korkusuz özgürce
dost görünen yılanlara inat
sere serpe
koşmak, oynamak
sevmek seni
bir ceylan misali
güvenmek
seni sevmek;
sükûtların en güzeli
haykırmak isterken delice
hayalde yaşamak
rüyada kalmak
hiç bitmesinlerde yaşamak.
anlatmak isterken
boğulmak hıçkırıklarda
susmak
anlaşılmasın, bilinmesin diye
saklıydı
en acıklı kelimelerde
anlatılması zor
yaşanması imkânsız
susarken
ağlamak
için için.
seni sevmek demek
sen bende, ben sende
bu can bu bedende olduğu sürece
ölüm bizi ayırana dek
hayallerde olmak beraber..
yaşamak aşkı umutlarda
sonu vuslat olsa bile
meyzem