- Kategori
- Şiir
Sensiz kalan bahçede...

Ah bu şarkıların gözü kör olsun...
Yine nihavent dinledim şiirim geldi..
Bilmem hatırlar mısın?..
Eski radyolar, hep seni söylerdi
Sanki tüm şarkılarda sen vardın..
Radyolar ajans vermezdi...
Sen kızarsın diye...
Rast makamından giderlerdi ya !..
Ama şimdi ben,
Hüzzam dinleyemem ki artık..
''Ömrümüzün son demi...
Son baharıdır artık...
Maziye bir bakıver...
Neler...neler bıraktık !..''
. . . .
Bir tahta masada oturmuştuk
Seninle...
Arkamızdan Piyer Loti bakıyordu
Sinsice...
Önümüzde alabildiğine Haliç
Ve yaşanmışlıkları söndüren
Mezarlar...
Kemancı çocuğa para verdim...
Çalıverdi gençlik şarkımızı...
'' Sensiz kalan gönlümde,
Bil ki hayat virane...
Sen yoksan ya yanımda
Bu alemden bana ne!..''
Bir gülüşün yeterdi...
Rüyalarımda kalacak...
Vedalaşırken son bakışın
Yüreğimde dert olacak
Bu dünyada sevmeyen,
Ya deli ,ya divâne...
Ya deli ya divâne...
Hicaz dinlemek yürek ister,
Şimdi..bu halde...
Nevizadedeki masamızı
Kaldırıp sobaya atmışlar...
Sıra Asmalı'dakilere gelmiş...
Boş ver sen...
Papazın bağı bizi bekler...
Ankara'da bir başkaydı
Aşk...
Güzelim...
Şimdi...
At kadehi elinden...
Dinle beni gönülden...
...
Bir yudum teselli bırak,
Gönlümde hep kalacak,
Yetim kalışlarımın,
Hep tesellisi olacak
........
Hasretinle helak olup,
Aşkınla ben yanarken
Yüreğim gelişini gözlesin,
Şiirlerim seni anarken,
........
Öksüz bıraktığın bu bülbül,
Sanma ki güllere bakacak,
Benliğimi de al götür...
Bahçede sensiz donacak..
* * * * * *( Mesut Selek-2012-İzmir )
Not: Bu şiirimin her hakkı âşıklara aittir...