- Kategori
- Şiir
Sensiz senle olmak

Sen üstüne alınma yârim senden kastım eski sen değil
Ben bendeki seni seviyorum düşlerimde hâlâ eskisi gibi
Sana intizarlar yollamışım bir kere yüreğim pişman değil
Ben içimdeki sızaya tutkunum tadı sözlerin, rengi gözlerin gibi
İçime usulca süzülen kokunu soluyorum senden başka alemde
Adını duyduğumda gözlerim dolmuyor artık öylesine doluyum
Varsın çüriyesi suretin yaban ellerde yaşasın aslın hep bende
Ben o senli zamanlardaki bütün eğrilerin doğru yoluyum
Ellerim ellerini özlemiyor semaya açtığımdan bu yana
Öyle bir sen ısmarladım ki duâlara bende öte gitmeyen
Kimseleri görmeyen gözlerim bakar oldu başkalarına
Gördüğüm birkaç beşer sadece sana hiç benzemeyen
Ben hiç ayrılmadım diyorum gitmedim ki sevdiğimden
Sen tanıştığımız yerden elbiselerini götürdün sadece
Ne elbisen ne de içindeki değildi beni benden eden
Ömrümün kenarına atılan bir imzaydı gülüşün öylece
Bilmem sahte miydi sevmelerin? Sahte olmadım ki bilemem
Kalp kalbin aynasıymış öyleyse sen mi beni ben mi seni gördüm?
Kırılan aynalarla kimin yüzüdür bu yerlere düşüp kirlenen?
Hâlâ seninle yaşıyorsam yokluğunu ben kime kızıpta sövdüm?
Bilmem içimde mutlumusun yar uçar mısın açsam kafesini ?
Göndersem gözlerini yüzündeki maskenin ortasında bir yerlere
Belkide kâfidir süzgeçlerden geçtiğin bırakmalıyım seni
Ben nasılsa sevmeyeceğim sensiz senle olmayı birkere bile