Sensizliğe demir attım

SENSİZLİĞE DEMİR ATTIM

Sensizliğe,

Demir attım geceleri.

Yalnızlık, körfezlerinde durakladım.

Bilmem,

Kaçıncı fırlatılışım.

Bir çocuk gibi.

Kolumdan tutularak.

Oysa;

Aşk kokan, yosun kokan eller,

Benim ilimdi.

Kader yasaları,

Kovdular beni bu kentten.

Izdırap adasına sürdürerek,

Bir ömür boyu,

Mutsuzluğa mahkum ettiler.

Olanca vahşiliği ile,

Hunharca saldırdılar.

Parça parça ederek,

Sana olan aşkımı çaldılar.

Fırlatılıp atıldım,

Eski bir mektup gibi.

Ümitsizlik denizinde,

Yelken kürek.

Yaşamla ölüm arasında,

Sensizliğe kürek çektim,

İsteyerek.

Birdal Can TÜFEKÇİ