Serçeler duyar

Beni bir tek taş duvar duymaz 

Yuvasında uyuyan serçeler de duyar

Yağan kar da duyar, yağmur da, dolu da

Sıcacık anne çorbasının buğusunda

Eski taş evin yalnızlık kokusu

Yağmur da ıslanmış pisicik duyar

Sağanak şekilde ağlayan bulutlarla

Serseri esen lodosun feryadıyla

Kırk yıl hatırlı kahvem

Vefadan yoksun dostluklar duyar

Sadece taş  duvarlar duymaz beni

Uyuyan  çiçekler duyar

Güneş duyar

Ay duyar

Bahar duyar, kış duyar

Ateşe aşık olan pervane duyar

Garp duyar, Şark duyar

Çıkmaz sokaklarda ki adresler duyar

Nadirde olsa  özlem de duyar

Beyaz papatya

Masmavi bulut

Pembe küçük  yanaklar

Anne karnında umutla büyüyen

Kiraz dudaklı Ezgi Bebecik duyar

Bahçesinde kiraz ağacı ile anılan

Yitik  bir hayalin gölgesi duyar

Baharın habercisi  cemre

Zemheriye gebe sıcacık yaz  duyar

Yüreğim gam keder içinde

Gözyaşımın aktığını

Sırrım duyar

Aşikarım duyar

Bir buselik esintiyle

Bir infaz habercisi çığlık duyar

Farzet ki taş kesilmiş duvar

Kabul et ki duvar cansız

Kanı canı varken ete bürünen nice duvar var umarsız  

Bazen mezar başına dikilen çam fidanı duyar

Beni tek taş duvar duymaz

Yuvasında uyuyan serçeler de duyar