Sessizce

Soğuk

Bir öncekine göre her gün

Ve yine çöktü akşam

Ölüm geliyor sessizce

Yerleşiyor tenime

Kalbim en sahipsiz oluyor hayattaki

Başım yana düşüyor

Yıkılıyorum

Siyah bir ışık yanıyor

Sonrasızlık alıyor rengimi

Elim yere çarpıyor

Yer soğuk

Deniz yağıyor üzerime üşüyorum

Sonra toplananlar, sesler...

Duyuyorum belli belirsiz

Kısık gözlerimle bakmıyorum bile hayata

Dönesim yok belki de

Yeter demek istiyorum bırakın gidin

Sahipsiz, sessiz sedasız ölmek istiyorum

Sırtımdan süzülen bir sıvıyı farkediyorum

Donuk bakışlardaki ruhum sızıyor

Gözgöze geliyoruz ya da sanıyorum

Belki de saçmalıyorum

Kendime el sallıyorum kimse görmeden

Şükür diyorum sonunda

Kurtuldum kendimden...

...Düşüncelerimiz,
Bazen istesek de kurtulamıyoruz ...

Ankara'da coğrafya öğretmenliği eğitimimi tamamladıktan sonra Zonguldak'ta öğretmenlik yapmaya başla..