- Kategori
- Güncel
Şiddet, sonuç sadece…Ya başlangıç nedeni?
Hergün gördüklerimize, duyduklarımıza, yaşananlara bakıp; bizler kötü bir çağda yaşıyoruz desem, gerçeği perdelemekten ve bunun arkasına sığınmaktan öteye geçmeyen, kendimizi kandırdığımız siyah bir yalan olurdu bu söylediğim.. Çünkü her çağda kötüyle iyi ,kendi içimizde birbiriyle yarışmakta aslında.. Amaç kötüyü örseleyip iyiyi arttırmaksa eğer; ‘’biz yetişkinler’’ yüreklerimize ekilen merhamet ve vicdan tohumlarını yeniden büyütüp, geleceği oluşturacak yeni yüreklere de ekmek zorundayız.. Toplumumuzda sadece kadına değil, çocuklara, hayvanlara ve tabiata karşı da şiddet ve katliam her geçen gün artmakta ve maalesef bu tüm dünyada yaygın bir hal almış durumda. Okuduklarımız ve izlediklerimizse sadece duyulanlar, görülenler, ortaya çıkanlar....
Ve şiddet ; yaşanılan bu acıların asıl kaynağı değil, sadece ‘’sonucu.’’
Biz Adem oğulları ve Havva kızları maalesef yüreklerimizdeki vicdanı ve merhameti ; hayatın yarış pistlerinde hırslarımızla kaybetmeye gönüllü olduk uzun bir süredir..
Yaşanan acıların kaynağı ; yüreklerimizdeki vicdanın ve merhametin tükenmesi .. Şiddet; bunun sadece sonucu…
Bu yüzden hepimiz kendimizi sorgulamalıyız,,
Anne olan kadınlar, en çok da bu sorgulamayı biz yapmalıyız…
Çünkü toplumu yönlendiren, şekillendiren, kız yada erkek hiç fark etmez ; o çocukları yetiştiren biz anneleriz.. En kutsal görev olan, içinde çok anlam barındıran annelik bize unutturulmaya çalışılırken, biz de unutmaya gönüllü mü olduk acaba?
Çocuk da yaparım kariyer de yarışında örselenirken hepimiz ; çocuklarımızın yüreklerine ekmemiz gereken en önemli duygu ‘’ vicdanı ve merhameti’’ kendi kalplerimizde kaybetmeye başladığımız için, onlara öğretemez hale mi geldik acaba ?
Kanunları yapanları, siyasetçileri, doktorları, öğretmenleri, minibüsçüleri, polisleri, teröristleri, yani kısaca toplumu oluşturan bireyleri; doğuranın ve yetiştirenin ve öğretenin, bizler olduğunu unuttuk mu acaba ?
Ben bir erkek annesi ve bir kız babaannesi olarak günlerdir bunları sorguluyorum..Yüreği anne olan her kadının da Allahın kendisine verdiği annelik gücünün ve görevinin önemini hatırlayıp, yaşananları ve kendini sorgulaması gerektiğin düşünüyorum..
Çünkü;
Özgecan’ı unutmamak ve unutturmamak değil ; gelecekte başka Özgecan’lar ve adını duymadığımız daha bir çokları için, ‘’yaşananların tekrarlanmamasını sağlamak olmalı asıl amacımız .’’.