Sığamamak

Karanlığa döndüm yüzümü, aydınlıkları istemiyorum

Korkuyorum, aşkım gözlerimden anlaşılacak diye

Korkuyorum, gözyaşlarım görülecek diye

Gecenin kanatlarına tutunup gitmek istiyorum

Sığamıyorum hiçbir yere

Ya fazla geliyorum ya eksik

Terkedilmiş, boş bir evde unutulmuş bir eşya gibiyim

Ya da

Durgun, sonsuz bir denizde yolunu kaybetmiş bir gemi

Konuşuyorum, haykırıyorum ama kimse duymuyor beni

Boşlukta kaybolmak bu belki

Peki kim tutacak elimi

Bir ses dediki

Boşver, bekleme hiçkimseyi

Eş, dost, sevgili

Hepsi bir yere kadar anlar seni

Kendi kendinin ilacı olabilmeyi bilmeli...

Yaş olarak 35 dolaylarında, bir arkeoloğum. Çoğu zaman eksileri artılarından fazla da olsa mesleğ..