​ Şiir gibi yaşamak / Deneme / Milliyet Blog
Mlliyet Milliyet Blog Milliyet Blog
 
Facebook Connect
Blog Kategorileri
 

01 Mayıs '15

 
Kategori
Deneme
 

Şiir gibi yaşamak

Şiir gibi yaşamak
 

Bir şiir yaz yağmurda ağlarken kuşlar, kurumuş dallar arasında.
Rüzgarın uğultusunu sımsıkı dola boynuma.
Renklere boya yüreğimi griye karışmadan umutlarım
Konuş benimle radyodaki şarkı susmuşken
Gerçekleri anlat yalanlar ele geçirmeden ortalığı
Çocukları anlat bana saflığı, çıkarsız sevgilerini ve dünyayı çok sevdiklerini
Ve söyle onlara büyükler de seviyor oyunları.
Şimdi şiirime bulaştır umutlarımı renkleri savur gökyüzüne gökkuşağında salınacağım biraz.
Sezen Aksu, şiirlerimin arasından geçerken ne güzel söylüyor.
 
''Bazen daha fazladır her şey 
Bir eşikten atlar insan 
Yüzüne bakmak istemez yaşamın 
O kadar azalmıştır anlam ''
 
Korkuyla bakıyordu etrafına, gözlerindeki endişe elbisesinden daha çok oturmuştu üstüne. Kim bilir çocuk olduğunun bile farkında değildi onca hüznün arasında. 
Dost yapmış boynuna ince ipi tasma yaptığı bir uyuz olmuş çomarı. Farklı değildi hayatları bir birilerinden her ikisi de sokaktaydı kimse umursamıyordu benden başka. 
Çantamdan çıkardım biraz ekmek biraz da umut paylaştım onlarla. Çocuğun gözlerini sildim ekmeğimi bölüştüm, köpeğin boynundan ipi kopadım. '' Dedim ki tutsaklıkta tıpkı ayrılıklar gibi acı verir insana:'' 
Saçını okşadım gülümsedim güldü mutlu  bir gün hediye ettim mecburdum yoluma devam ettim.
Büyüklerin kirlettiği bir dünyada sokaklarda sahipsiz çocuklar. Huzurevlerinde anneler babalar, parklarda tek kurşunla vurulan kadınlar ve kirli dünyada temizmiş gibi geziyor insanlar.
 
Kendimiz olabilmek için kopya çekmeden geçtiysek, bu da bizim yüzümüzün akı torpilsiz yaşantımızda.
Bu ciddiyeti ülkeleri, şehirleri yönetenler ve siyasetçiler fazla ciddiye almalı ki çocukları, kadınları savunmasız insanları öldürerek dünyanın onlara kalacağını sanıyor. 
Adil olmalıydı yaşam.
 
JM Barrie Peter Pan ve Wendy
Biri dışında, bütün çocuklar büyür ve büyüyeceklerini erken yaşta öğrenirler. Wendy de şöyle öğrendi: İki yaşındayken, bir gün bahçede oynuyordu. Bir çiçek daha koparıp, bu çiçekle annesine koştu. Sanırım küçük kız pek sevimli görünüyordu ki Bayan Darling elini göğsüne koyup, 'Ah, keşke hep böyle kalabilsen!' diye haykırdı. Bu konuda aralarında geçen konuşmanın hepsi buydu ama Wendy bundan böyle büyük zorunda olduğunu öğrenmişti. Bunu iki yaşına girdikten sonra anlarsınız hep. İki yaş, sonun başlangıcıdır."
 
Sevgiyle kalın...
 
Toplam blog
: 4
: 158
Kayıt tarihi
: 14.10.14
 
 

Sağlık / Samsun ..