- Kategori
- Şiir
Şiir kitabı çıkarmayı düşünüyorum, sizce şiirlerim buna değer mi?

Büyük İhtimalle Kitabımın Kapağı
Şiir kitabı çıkarmak istiyorum, sizce şiirlerim kitap olacak derecede kaliteli mi? Bu bloğun başını çoğunluk okur ama sonuna kadar ancak şiir severler okur. Zaten bana da şiir severlerin okuması yeterli tek şansım şiir severlerin denk gelmesi olacak bu bloğa. Şiirlerimin 5 tanesini buradan yayınlayacağım. Siz bu şiirlerimi okur ve kalitesi hakkında yorum yazarsanız çok ama çok memnun olacağım. Çıkarmayı düşündüğüm kitabın ismi “Hoşçakal İki Gözüm Hoşçakal” değerlendirmelerinizi bekliyorum.
HOŞÇAKAL İKİ GÖZÜM HOŞÇAKAL
Unuttum sanıyordum seni, ta ki gözlerine bakana kadar
Haykırdım ismini geceye, ağladım son gözyaşım akana kadar
Yıldızları saydım, karanlığı yok saydım, ölürdüm uyusaydım
Ne olurdu gece yerine gözlerinde ki siyahta uyansaydım
Şimdi bazen ağlarım bazen bakarım öyle boş boş
Gönül nahoş, başım sarhoş halimse bir hoş
Şimdi bir adamım yalnız, sözlerimse hepten anlamsız
Halimse harap başım gün geçirmiyor ağrısız
Bir sigara yakıyorum ya ağzımda unutuyorum ya da elimde
Bazen yargısız infaz yapıyorum bazen de mahkeme kuruyorum beynimde
Bardağımda hep son yudumu, sigaramda son çekimi sana saklıyorum
İçkimin birazını, sigaramın yarısını, kalbimin tamamını sana bırakımıyorum
Her ayak sesinde, her kapı gıcırtısında koşuyorum sen gelirsin ümidiyle
Gelmeyince oturup bir köşeye ağlıyorum, bozuluyorum haliyle
Hava kararınca başım iki elimin arasında sabaha kadar öylece otururum
Sehpanın üzerinde eski günlerden kalma sönük bir mum
Bir köşede içki şişeleri, bir köşede sigara izmaritleri bir köşede ben
Bir köşe ise tertemiz ve bomboş gelirsin diye sen
Duvarsa eski püskü bir resim ve bir köşesi kırılmış ayna
Ve atmaya kıyamadığım bir çiçek benziyor diye sana
Neyse güzelim boş ver, burayı anlatıp da karartmayım içini
Sen her akşam güneş battığında hatırla yeter beni
Hayatımın son demlerindeyim, son dileğim mutlu ve mesut kal
Hoşçakal iki gözüm hoşçakal
Beklemez Ölüm
Ne ayrılık beni tanırdı ne de ben onu, sonradan başladı dostluğumuz
Ayrılık uğradıktan sonra semtimize biz gülümseyişlerden yoksunuz
Yine gecenin bilmem kaçıncı saatinde öylece yalnız ağlarım
Şaşkınlığım çaresizliğimin neticesidir, seni boş kaldırımlara sorarım
Yol uzun yürüdükçe beraber oturduğumuz kaldırımlar çarpar gözüme
Gidip oturmak ister canım ama dayanmaz gözüm görmeye
Hatıralar canlanınca ben ölüyorum, beynimin içi savaş meydanı
Sonra gözümün önünden geçer tüm hatıraların her anı
Gözyaşlarım nisan yağmurlarına eşlik eder bıkmadan usanmadan
Islanırmışım sağanak yağmurlarla haberim olmazdı gün doğmadan
Sonra sessizce dönerim eve kimse görmesin beni diye
Yıllarım böyle geldi geçti, şimdi geldik son geceye
Yine çıktım yola ama ne yol yolun sonunda bekler Azrail
Yine canlanır tüm hatıralar, gittiğin o an bile dâhil
Uzaktan gelir sesi, nara atar birkaç ayyaş
Ben yürürüm yaklaşır ölüm bana yavaş yavaş
İşte bu son dönemeç, köşeyi dönünce görünür ölüm
Beklemez ölüm zamanı gelince beklemez gülüm
Bu Gece
Bu Gece Gözyaşlarımda gördüm seni
Kendimi fena dağıttım bu gece
Arkanı dönüp bıraktın ya beni
Gözlerimi fena ağlattım bu gece
Mektupları alınca özledim yine
Bir bir yırtıp attım bu gece
Bir elveda deyip mutluluk defterine
Kapatıp yaktım bu gece
Değer verdiğim her şeyi bir çırpıda
Toplayıp toparlayıp sattım bu gece
Ayrılık durur bekler kapıda
Ona da bir kadeh attım bu gece
Yatağı bırakıp alev alev ateşe
Çırıl çıplak bedenimle yattım bu gece
Vazgeçmek ölmekten giden gelse de
O eski defteri kapattım bu gece
Arasıra
Sana bakıpta görmediğim, görüpte bakmadığım oluyor ara sıra
Bakna yaşar gibi göründüğüme nefes almadığım oluyor ara sıra
İyiki sahte tebessümler var hayatta; yoksa nasıl geçer bu koca ömür
Gözyaşı dökerken bile katıla katıla güldüğüm oluyor ara sıra
Ne yaptığımı, ne konuştuğumu bilmiyorum; yaşar gibi rol yapıyorum işte
Hatta bazen unutup yaşadığımı birilerine sorduğum oluyor ara sıra
Dedim ya ne konuştuğumu ne yaptığımı bilmeden yaşıyorum diye
Seni sevmiyorum derken bile, delice sevdiğim oluyor ara sıra
Öyle seviyorumki seni, gündüzüm gecem hayalim uykum sensin
Sanki yanımdasın, seninle konuştuğum sana dokunduğum oluyor ara sıra
Ne fırtınalar kopuyor içimde bir bilsen, bir görebilsen onu
Kopan fırtınaya kapılıp uzaklara çok uzaklara savrulduğum oluyor ara sıra
Şimdi bir hüzün tanır beni, bir gözyaşı, bir sensizlik tanır
Sensizliği, hüznü ve gözyaşını salıp yalnız kaldığım oluyor ara sıra
Tabi uzun sürmüyor bu yalnızlık, önce sensizlik gelir sonra hüzün ve gözyaşı
Sonra ben giderim onlar kalır, ben bende olmadığım oluyor ara sıra
Gitme
Gitme ne olursun gitme, gidersen ölüm çalar kapımı
Gitme benden gitme, gidersen müezzin söyler adımı
Hayatımda hiç birşeyi istemediğim kadar istiyorum seni
Gitme, gidersen bir tabutun içine koyar gömersin beni
Gidersen ikimiz için kurduğum hayalleri yok edersin
Gitme, yalvarıyorum gitme, gidersen ölürüm bilirsin
Gidersem önce ağlar üzülür, sonra unutur deme
Gitme, gidersen çıktığın kapı kurşun sıkar beynime
Ne hayaller kalır geride ne de umutlar, hepsi olur mazi
Unutma gidersen bir kalemde siler atarsın sevgimizi
Kapattığın kapılar çarpar yüzüme, sonra dokunduğun duvarlar yıkılır
En son adın kalır, adında unutulmayanlarla birlikte anılır
Gitme uzaklara gitme, gidersen benimle birlikte ölürsün
Gidersen ben seni beyazlar içinde göreceğime sen beni görürsün
Gitme ne olursun, bir akbaba gibi gitmeni bekler ölüm
Gitme benden, gitme gözlerimden, gitme ellerimden gülüm