- Kategori
- Gündelik Yaşam
Soğuk sokaklarda sevgisizliğin soğukluğunda
Kimi zaman acıyarak, kimi zaman ürkerek baktık onlara. Bazen yazık çocuklar üşüyor evleri, barkları yok dedik bazen de tinerci diye dışladık. Her türlü kötülüğü, zorbalığı bekledik onlardan. Adlarını da biz koyduk yine: Sokak çocukları! Doğruydu da, sokakların çocuklarıydı onlar. Geceleri soğuk, ürpertici ve sevgiden yoksun olan sokakların çocukları.
Hepsinin benzer hikayeleri var aslında. Büyük çoğunluğu ailelerinde bulamadıklarını sokaklarda aramışlar ama hayal kırıklığı olmuş bu onlar için. Bazılarına aileniz siz olmayınca üzülmez mi diye sorarsanız verdikleri cevap başka bir yönden de düşünmeye sevk eder sizi: O kadar çok kardeşim var ki yokluğumu fark etmemişlerdir, fark etseler de sevinmişlerdir!
Gecelerin, karanlığın soğuttuğu sokaklar çocuk kalplerini de soğutmuş, birbirlerine sarılmışlar ısınmak için. Kendilerini dışlayan insanlara karşı daha bir bütün olmuşlar. Bazen de saldırarak, zarar vererek intikam almışlar insanlardan, onlara sorarsanız biraz da hayattan, sahip olamadaıkları, yaşayamadıkları güzel şeyler için.
Bazılarının kötü davranışlarını hepsine mal etmemek gerekir. Ayağında spor ayakkabın olduğu halde istasyonlarda yanına yaklaşıp "boyayalım mı abla?" derken o kadar masum ve savunmasız duruyorlar ki. En nihayetinde onlar da çocuk. Onların evleri sokaklar olabilir, bazen kötü şeyler de yapıyor olabilirler ama yine de çocuklar. Üstelik onlara doğruyu-yanlışı anlatacak, onları sevecek kimseleri olmayan çocuklar onlar. Bunları onlara elimizden geldiğince biz vermeliyiz. Eğer yapmazsak ailelerinden, hayattan yani dolayısıyla hepimizden intikam almaya devam edecekler. Sahip olamadıkları ve hiç yaşayamadıkları adına...
- Toplam blog
- : 4
- : 546
- Kayıt tarihi
- : 21.02.09
1986 İstanbul doğumluyum. Marmara Üniversitesi Türk Dili ve Edebiyatı öğrencisiyim. İnsanları seven..