- Kategori
- Şiir
Son güneş

Ensonunda durmuştu amansız eser rüzgar
Ya da ben durdu sanıyordum
O kadar ıslatmıştı ki yağmurlar saçlarımı
Artık güneş görmeyi ummuyordum
Kapatmıştım gözlerimi duymuyordu kulaklarım
Kaybolmuştum belkide kaybedilmişliklerin gölgesinde
Ama sonra sen çıktın
Rüzgar daha tatlı esiyordu saçlarım artık kuru
Güneşmi doğuyordu dünya hala dönüyormuydu
Özlemişim ıssız gecelerde sevgiliyi özlemeyi
Dokunmayı düşlemeyi
Bu son doğan güneş
Ya ruhumu saracak ya da sonum olacak