- Kategori
- Şiir
Son yolculuk
Yoksun ama çıkıp odana baktım
Gelinliği alıp hayale daldım
Kahrımdan bir anda yığılıp kaldım
Seni benden aldı bu son yolculuk
Umutlarımızı topraklar aldı
Azrail gelip de seni de çaldı
Bana son hatıran gelinlik kaldı
Bizi de ayırdı bu son yolculuk
Sanki herşey sensin bakamıyorum
Gözüm yaşla dolu tutamıyorum
Sesini duyup da bulamıyorum
Herşeyi bitirdi bu son yolculuk
Tüm davetiyeler bastırılmıştı
Sevinçten dostlara haber yollandı
Kurduğum bu düzen birden dağıldı
Severken ayırdı bu son yolculuk
Mutluluktan sanki dünya benimdi
Düğün Mart'ta diye karar verildi
Hesapsız bu ölüm araya girdi
Ansızın ayırdı bu son yolculuk
Gelinliği giymek tek isteğiydi
Bilmese de beyaz kefen giymişti
İstemeden beni bırakıp gitti
Yakıp yıktı beni bu son yolculuk
Bağırsam duyar mı benim sesimi
Yaklaşsam tanır mı şu nefesimi
Açsam kabir denen ten kafesini
Artık biter misin bu son yolculuk
Mehmet GÜRGÖN