- Kategori
- Şiir
Sonbahar Rüzgarları

Yorgun Kalemim
Korkutuyor beni sonbahar rüzgârları
Sonuna yaklaşırken bir ömrün
Ürkütüyor yüreğimi
Hiçbir şey dünkü gibi değil bugün
Ve hiçbir şey bugünkü gibi olmayacak yarın
An gelir soluğu kesilir özlemlerin
Her adımda hasret ağlamaklı
Yapraklarını dökmek üzere ağaçlar
Hüzünlendiriyor sonbahar rüzgârları...
Issız bir sahilde
Uçan kuşun ardından bakan avcı gibi
Sonbahar rüzgârları, son gün batımı,
Yağmurlarla ıslanmış bu kumsallar
Savrulup giden o kurumuş yaprak
Ürkütüyor yüreğimi
Kısalan ömrün karaltısı
Her yanda o hüzünlü şarkı
Yavaş yavaş solan, kaybolan
Pembe düşler, umutlu bekleyişler
Usul, usul ecelin yaklaşan eli
Ve ömür denen takvimin düşen yaprakları
Korkutuyor beni, sonbahar rüzgârları…
Yorgun Kalemim
Sonuna yaklaşırken bir ömrün
Ürkütüyor yüreğimi
Hiçbir şey dünkü gibi değil bugün
Ve hiçbir şey bugünkü gibi olmayacak yarın
An gelir soluğu kesilir özlemlerin
Her adımda hasret ağlamaklı
Yapraklarını dökmek üzere ağaçlar
Hüzünlendiriyor sonbahar rüzgârları...
Issız bir sahilde
Uçan kuşun ardından bakan avcı gibi
Sonbahar rüzgârları, son gün batımı,
Yağmurlarla ıslanmış bu kumsallar
Savrulup giden o kurumuş yaprak
Ürkütüyor yüreğimi
Kısalan ömrün karaltısı
Her yanda o hüzünlü şarkı
Yavaş yavaş solan, kaybolan
Pembe düşler, umutlu bekleyişler
Usul, usul ecelin yaklaşan eli
Ve ömür denen takvimin düşen yaprakları
Korkutuyor beni, sonbahar rüzgârları…
Yorgun Kalemim