- Kategori
- Gündelik Yaşam
Sonbahar

Bu sabah yeni bir mevsime uyandım. Gözümü araladığımda odamın içinin karanlık olduğunu fark edince, hızla perdeyi açtım büyük bir umutla. Ama perdeyi açtığımda korktuğum o manzara. Kapkara bulutlar, ve 1 eylül sabahı…
Sonbahar hiç gecikmeden, bütün şatafatıyla indi şehre bugün, içine aldı bütün sızıları ve yağmur yapıp döktü üstümüze.
Bir çocuğun karanlık çökerken duyduğu endişe gibi sonbaharın gelişi. Bir yudum güneş yüzü görmeden geçen onüç saat tamtamına.
İlk kez bu kadar üşüdüğümü fark ettim bugün uzun zamandan sonra.
Bu sefer gelmesen sonbahar, dökmesen yapraklarımı, esmese ürperten rüzgarın; olmaz mı..? Yağdırmasan yağmurlarını üstüme, ıslatmasan yanaklarımı. Şimdi ne kadar gelme desem de ben sana, biliyorum, geleceksin ve sonra yine sormadan gideceksin…
Üşütmesen olmaz mı sonbahar? Gelmesen bu defa…