- Kategori
- Özel Günler
Sonbaharin etkinliklerinden spor günü
KIBA-SEN
Bugün bizim yöredeki okullarda spor günü.
Sonbahar geldim dercesine serin bir hava. İyi ki yağmur yağmadı. Yoksa çocukların günlerdir hazırlandıkları bu özel gün ertelenecekti.
Kendi çocuklarımın mezun olduğu ilkokula gittim. tanıdığım bir iki yüz görebilir miyim acaba diye. Genellikle her yıl giderim. Tanıdığım öğretmenlerin yüzleri o kadar azaldı ki. Tam resim çekerken oğlumun sınıf arkadaşının annesi yanımda idi. En küçük çocuğunun spor günü için gelmiş. "Bu on birinci spor günü." dedi. Büyüdükçe çocuklar anne ve babalarının bu tür törenlere gelmesini pek istemiyorlar. İlkokulun son sınıfı tek şansımız.
Yarışlar, danslar, ve Türkiye de görmediğim bir dolu yarış. Öğrenciler okulda her zaman giydikleri spor şapkalarını, kırmızı -beyaz, giyerek gruplara ayrılırlar. Kendi takımları yarışırken tezahüratta bulunurlar. Bir yarışma vardır. KİBA-SEN ... Üç ögrenci bir diğer ögrenciyi omuzları üstünde kaldırıp adeta koşarak taşıtıp diğer ögrencinin şapkasını almaya çalısır. Kendisi beyaz şapkalı ise kırmızı şapkalının peşinde koşup şapkayı almaya çalışırken. Altıncı sınıf ögrencilerinin yarışmasıdır. Yarışma bittikten sonra bir ögrenci ağlıyordu kendi takımının şapkalarının çoğunun digğer grupça alınmasından dolayı. Öğretmen "Bu bir yarış kazanmakta var, kaybetmekte. Bundan sonrakini kazanmak için çaba göster." diyerek yatıştırmaya çalıstı.
En heyecanlılar birinci sınıf ögrencileri idi. Öyle ciddi ve hısla koşuyorlardı ki aynı hırsla yaşama sarılmalarını diledim içimden. Çünkü büyüdükçe bu tür faaliyetleri (MENDOU KUSAİ) sıkıntı verici bulanlar çogunlukta.
Öğlen üzeri ara verilir ger çocuk ailesinin yanına gidip birlikte OBENTOU (buraya özgü piknige vb yerlere giderken götürülen yemek ) yerler. Her gün okulda verilen yiyeceği yiyen çocuklar için değişik bir yiyecek.
Dedeler anneanneler babaanneler özellikle çocukların yarışı sırasında çok heyecanlanırlar.
Gelecek yıl birinci sınıf olacak adaylar içinde küçük yarışma vardır. Katılan herkes içinde boyama kitabı ve çerez bulunan bir torbacığı alırlar.
Velilerin de katıldığı yarışmalar vardır. İki gruba ayrılıp halat çekme yarışı yaparlar. Yıllar öncesinde bir kez halat kopmuş veliler yere yuvarlanmıştı. Şükür yaralanan olmamıştı. Kendilerine güvenen veliler için ip atlayarak koşma yarışmaları vardı eskiden. Şimdilerde daha kolay yarışlar düzenleniyor.
Çok çok eskilerde hemen hemen tüm toplumun katıldığı bir faaliyetmiş ama simdilerde yaşlılar kendileri için ayrılan özel yerden izlemekteler.
Beden eğitimi dersinin dersten sayılmadığı, o ders saatinde okulun bahçesinde ip atlayıp koşturduğumuz günler aklıma geldi. Bir iki ilkokul değistrmek zorunda kalmıştım ailesel nedenlerle. Hiç birinde spor salonu yoktu. Ortaokula gittigimde, o zamanki adı ile HALİDE EDİP KIZ LİSESİ, şaşırmıştım.
İlkokullarımızda spor salonu var mı simdi?
- Toplam blog
- : 397
- : 1111
- Kayıt tarihi
- : 16.05.07
1955 Niğde doğumluyum. Ancak Japonya'ya gelene kadar yaşantımın büyük bir bölümü Ankara'da geçti. Ka..