- Kategori
- Öykü
Sosyetik trafik lambaları
Kuşadası’nın ünlü halk pazarları vardır.
Bir tanesi Davutlar yolu üzerindeki Nazilli Pazarıdır. Sahil sitelerindeki Aykuştur ve Atakent Pazarları da bunlardandır. Güzelçamlı Halk Pazarı da renkli pazarlardan biridir. Yazları bu yerler tıklım tıklım olur. Buralarda turistik eşya, giysi, kitap, çerez, değerli taşlar, züccaciye, gümüş eşya satıcıları bulunur. Dövmeciler, berberler, çay ocakları, dönerci ve kokoreççiler de yerlerini almışlardır. Son olarak Kuştur bölgesinde de halk pazarı açıldı.
Fakat konumuz bu değil…
Kuşadası-Söke yolu üzerinde Kipa ve yeni yapılan AVM’ye yaklaşırken, Uydukent’in karşısında bir halk pazarı daha yer almıştır. Sosyete pazarı… Yolda çeşitli yerlerde olduğu gibi bu pazarın önünde de trafik lambaları vardır ve kırmızı yandığında ister istemez arabanızı yavaşlatır, sonra da durdurursunuz.
Bu yaz, bir Pazar günü Söke’ye doğru yol alırken arabadan bu lambaları gördük. Yavaşlamaya başladık çünkü kırmızı yanmıştı. Bekliyoruz kırmızı sönsün sarı yansın sonra da yeşil ve geçelim.
Önümüz, etrafımız, arkamız arabalarla doldu. Kimi arabalar sabredemeyip patika yoldan geçiyor, lambalara yaklaşmaya çalışıyorlar. Kimisinin canı sıkılmış teybi sonuna kadar açmış dinliyor. Kimisi sigara yakıyor. Kimisi de cep telefonuyla konuşuyor.
Önceleri biraz sabrediyoruz. Fakat dakikalar geçtikçe sabrımız taşmaya başlıyor. Bekle Allah’ım bekle…
Düşünüyorum. Yazları binlerce arabanın geçtiği, trafiğin çok sıkışık olduğu bir yol. Bu lambalar niye bu kadar kırmızıda duruyor? Bu lambalara bakan bir teşkilat yok mu?
Arabadan arkama dönüp bakıyorum metrelerce uzayıp giden bir konvoy var sanki.
Derken… Sosyete pazarının önündeki lambalar yandı. Sarı ışık. Yeşil ışık… Fakat o da ne… Bir dakika bile sürmedi. Tekrar kırmızı ışık… Bir-iki araba herhalde kendisini kurtardı. Geçtiler. Ancak, biz bir-iki araba ilerleyebildik. Arkadaki arabalar da bir-iki metre ilerleyebildiler.
Tekrar kırmızı ışık beklemesi başladı. Şüphesiz dakikalarca sürecek…
Aklımı bir düşünce aldı.
Çocukluğumdan beri Kuşadası’ndayım. Bizim bu Ada niye böyle? Her şeyde bir düzensizlik var. Yollar bozuk, elektrikler sık sık kesiliyor, bazen sular yok, trafik çok sıkışık. Kanalizasyon taşmaları, hızlı betonlaşma, denize dökülen pis sular, ağaçların katledilişi, çöplerin gelişigüzel yerlere atılışı… Bütün bunlar yıllarca sürdü.
Bütün bu çarpıklıklara rağmen Ada’ya binlerce insan geliyor. Hatta yerleşiyor.
Tuhaf…
Demek ki insanlarımız Ada’mızdaki düzensizliğe bayılıyor. Bu düzensizlik onlarda bir serbestlik doğuruyor. Kısıtlanmamışlık hissi onları Ada’ya daha çok bağlıyor. Karmaşa içerisinde kendilerini daha özgür hissediyor insanlarımız. Tuhaflıklar zinciri sanki mıknatıs gibi Kuşadası’na çekiyor insanları.
Ben bunları düşünürken tekrar sarı ışık yandı, sonra yeşil ışık… Fakat hay Allah hemen kırmızı ışık!
Sosyete Pazarı önündeki ışıkları yine geçemedik.
Karşı taraftan Söke tarafından gelen arabalara bakıyorum. Onlar da aynı durumda. Dakikalarca bekliyorlar.
Trafikte en sinir olduğum şey yeşil yandığı halde arabaların hemen fırlamamaları, çok ağır hareket etmeleridir. Geride iseniz bu hımbıllık yüzünden kavşağı zamanında geçemezsiniz.
Ancak bizim bu sosyetik trafik lambaları bu uyuz sürücülere de bağlı değil. Bu sefer lambaların kendileri uyuz.
Neyse. Lambaların tam önüne geldik. Sarı yandı. Yeşil yandı. Kırmızı ışık yanmadan jet gibi fırladım. Oh be! Dünya varmış…
On dakikamızı almış olsa da …
Sosyetik lambaları geride bıraktık.
Bu lambaların ayarlarıyla hiç oynamayınız. Hatta burası iyice meşhur olsun. Güvercinada, Kervansaray, Efes, Meryem Ana gibi burayı insanlar ziyaret etsinler. Hatta kırmızı ışıkta arabalarını stop ettirip karşıdaki kokoreççiden karınlarını doyurup gelsinler, hatta Sosyete Pazarı’ndan alış-veriş yapıp araçlarına dönsünler.
- Toplam blog
- : 137
- : 158
- Kayıt tarihi
- : 09.03.14
1958 yılında Söke'de doğdum. Esnaf çocuğu olarak ilk, orta ve lise eğitimimi Aydın ili Söke ilçes..